İşçilerin Tarihi
1970 e vardığımızda sendikal hareket ve iktidar arasındaki manzara şöyleydi: Birkaç yıldan beri Türk-İş (Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu) konfederal (üst) yönetimi, patronlar ve Süleyman Demirel in yönetimindeki AP (Adalet Partisi) hükümeti, 1967 de kurulduğundan beri gittikçe güçlenen ve etkisi Marmara Denizinin eteklerinin çok ötesine yayılan DİSK...
Söz / Sözün Özü
Sözleşmek. Konuşmak. Söyleşmek. Yazmak. Yayınlamak : Tarihe, kendi tarihimize bir iz bırakmak. Bir katkıda bulunmak. Ana, baba, hala, teyze, amca, dayı, nene, dede ve benzeri büyüklerimizle söyleşiler yapmak : -Sözün gösterilmesi- için onları söyleşi yaparken kamerayla ölümsüzleştirmek. Evet Sözlü Tarihi canlandırmak. Sözlü Tarih?in olanaklarından en iyi biçimde yararlanmak mümkün.
İşçi Sınıfı
Var mı(ydı)? Yok mu(ydu)? Uzun çok uzun yıllar tartışması yapıldı: Osmanlı İmparatorluğu?nda ve hemen sonrasında Türkiye Cumhuriyeti de işçi sınıfı var mıydı? Yok muydu? İşçi Hareketi Tarihi konusuna 1960?ların ortasından beri merak, hem de ne merak, sardığım için o tarihten beri bu konu beni de birinci derecede ilgilendirdi.
Değerler Rabbi
İnsan doğayla ayrımını algıladığı andan itibaren algısıyla algıladığı arasında bir bağın olduğunu sezer. İlk elden duyusal bilinç düzeyinde de olsa bunun nedenlerini, gördüklerinin gerisinde neyin var olduğunun arayışına da başlamış olur. Algının kendisi bir üçlemenin birliğidir: algılanan, algılayan ve algı. Algı, şiddeti ve biçimi ne...
Eski bir yanardağı Aborijin hikayesi
Uzun zaman önce, Avustralya?nın güneydoğusuna dört dev yaratık gelmiş. Üçü, kıtanın diğer bölgelerine yürüyüp gitmiş ancak biri yere çömelmiş. Vücudu, Budj Bim adındaki bir yanardağa, dişleri ise yanardağın lavlarına dönüşmüş. Günümüzde bilim insanları, bölgedeki Aborjin Gunditjmara halkı tarafından anlatılan bu masalın aslında geçmişe dayanan bazı temelleri olabileceğini düşünüyor.
Kötülüğün Sıradanlığı
Okullardaki tarih kitaplarının içeriğini hatırlayın; eğitim süreci içinde size öğretilen tarih sanat tarihi ya da bilim tarihi değil, ağırlıklı olarak savaş tarihidir. İnsanlık tarihi gerçekten de büyük savaşlar ve katliamlarla doludur. İnsanlığın tuttuğu kayıtların atılım yapması dolayısıyla yirminci yüzyıl içinde yer alan bu korkunç şiddet olaylarına daha detaylı olarak tanıklık etmekteyiz.
KAOTİKA
-En parlak yıldızlar en büyük kaostan doğar- (Nietzsche.) Evrende var olan her şey olduğu haliyle kendini ortaya koyuş biçimi olarak bir ifadedir, bu haliyle kendinde nasılsa öyledir. İnsan dışındaki her varlık verili haliyle zorunlu-doğal yasalılığın hükmü altındadır. Görünüşler her ne kadar değişiyor olsa da yasalılık değişmeden kalır.
Türk ulusunu Araplaştırma projesi
Amerikalı ünlü siyaset bilimci Samuel P. Huntington 1996 da yayınlanan kötü şöhretli kitabı -Uygarlıklar Çatışması: Dünya Düzeninin Yeniden-İnşası-nda dünyayı şu dokuz uygarlık kümesi arasında paylaştırır: Batı, Latin Amerika, Afrika, İslami, Çini (Sinic), Hindu, Ortodoks, Budist ve Japon. Huntington a göre dört ülke ise, son tahlilde bu kümelerden birinde yer...
Güney Afrika daki mağarada 170.000 yıllık küllerde bulunan kömürleşmiş parçalar, şimdiye kadar bilinen en eski pişirilmiş kök sebzeleri çıktı. Bulgular, gerçek -paleo diyetin- modern patateslere benzer şekilde karbonhidrat bakımından zengin birçok kavrulmuş sebzeyi içerdiğini gösteriyor. Araştırma lideri Lyn Wadley, Bence insanlar karbonhidratlar ve proteinlerin bir...
Bir yiğit gitse gurbet ele, gör başına neler gelir.. Çocuğun ne kabahati vardı da bir ekmek almaya giderken vurulup tertemiz alnı toprağa değdi. Yaşasaydı kim bilir nelerle karşılaşacaktı? Bu ülkeyi muharebe alanına döndüren yönetim düşünsün, insanın aklına gelir mi, ekmek almaya göndereceksin oğlunu, cenazesi gelecek geri. Gezi olayları sürecinde de Ankara’da Kavaklıdere Tunalı Hilmi caddesinde yapılan destek gösterilerini isyan gibi algılayanlara lanet etmekteyim. ...Devamı.»
Tüm hafta not alıp bu haftaki yazıyı hazırlamıştım ve yayınlayacaktım ki üç mevsim direnen Berkin`in direnemediğini, bu gözlerin sonsuza kadar kapandığı öğrendim. Yazmanın hiçbir anlamı kalmadı. Bu kadar zaman sonra kendime gelip yazıyı güncelleyip yayınlıyorum. Hepimizin başı sağolsun… Belki de şöyle söylemem gerekiyor. Türkiye ikiye bölündü. Vicdanlılar ve vicdansızlar. Ben vicdanlıların başı sağolsun diyorum… ...Devamı.»
Neye helal neye haram deriz? Bu kelimelerin nereden geldiğini, kaynağı eğer Arapça ise ne anlama geldiğini merak edip, bir araştırma yapayım dedim. Belki bizim anladığımızla Arapların anladıkları ayrı bir helal, değişik bir haramdır diye düşündüm. Benim helalim, sizin haramınız olabilir mi? Pekala böyle bir anlayış da mümkün olsa gerek. ...Devamı.»
İnsan, yaşamı içinde çok özel anları vardır ya, hani unutamaz, derin izler bırakır, işte geçtiğimiz hafta cumartesi günü böyle bir gündü. Bir kaç hafta evvel, Talas Ortaokulu’ndan sonra gittiğim Tarsus Amerikan Koleji’nden, mezunlarla okurlar buluşması için davet yazısını aldığımda, dünyalar benim oldu. Hemen, Ankara’dan İstanbul’a uçak biletimi ayırttım. ...Devamı.»
İleri demokrasiden kleptokrasi dönemine bir sistem… Cahilin gitgide alim, cehaletin ilim olmaya başladığı ülke Türkiye’de bir hafta daha geride bıraktık. Seçimlere az bir süre kalması, iktidarın ahlaki açıdan sorgulanması ile sandıkta temize çıkma çabası ağızla beyin arasındaki bağlantıyı kopardı. Konuş konuşabildiğince, söv sövebildiğince. “Saf” bir başbakan ile ahlak, vicdan, adalet seçimlerden sonra inşallah… ...Devamı.»
Bir yazıya konan başlığın çok önemli olduğunu düşünürüm. Bu yazıya ne başlık vereyim diye düşündüm, aklıma ilk gelen kelimelerle başlık ve yazdığım yazı, iki ayrı konu oldu. Çocukluğumda rahmetli pederim, biri Sivas Gemerek’ten, diğeri ise Kars’ın Çakmak köyünden iki kız çocuğunu büyütüp okutmak için ailelerinden almıştı. Biri Arife diğeri ise Remziye idi. Sekiz yaşlarında alınan bu iki kız çocuğu, mahalledeki okula gider, ev işlerinde de anneme yardımcı olurlardı. ...Devamı.»
Başbakan Erdoğan son iki aydır yaptığı konuşmalarda "siyasi eleştiri" sınırları zorlamaya devam ediyor. Bu nedenden elbette ki bu haftanın ana eksenini başbakan oluşturuyor. Türkiye Cumhuriyetinde en kanlı dönemlerde bile verilen demeçler hiçbir zaman bu kadar seviye sorunu yaşamadı. 2014 Türkiye’sinde çıkan ya da çıkarılmaya çalışılan yasalar da demokrasi adına birer utanç kaynağı. ...Devamı.»
Yine başbakan ağırlıklı bir hafta geçirdik. Doğal olarak bizim de konu başlıklarımız hep başbakan. Çok sesli Türkiye’nin tek sesi Başbakan olunca konu başlıklarımız değişemiyor. Hangi konular mı var? Twitter, internet, İspanyol basını, Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi, FATİH projesi, fişleme, taşlanan şeytan, cemaat, Kabataş daha neler neler… ...Devamı.»
Doğuştan yetenekli insanlara hayranlıkla bakarım. Ellerine aldığı her hangi bir enstrümana, hemen bir iki vuruş veya nefesten sonra, sanki kırk yıldır bu musiki aletini çalıyormuş gibi melodileri sıralamalarına hayran hayran bakar, dinlerim. El becerileri olan insanların ürettikleri objelere bakarken, içimde hep böyle cisimleri yapmak arzusu uyanır. Hele güzel sesi ile şarkı söyleyen yetenekli insanları dinlerken kendimden geçerim. ...Devamı.»
Dün eve dönerken karşı sıradaki evlerden birinde oturan John karavanını yıkıyordu. Yeni dönmüşler geziden. “Cumartesi döndük Queensland’den,” dedi. “Queensland’deki kızımın en küçük çocuğu yedi yaşında. Kızım haftada üç gün çalışıyor. Anneannelik, dedelik yaptık, okullar tatildi ya, biz baktık toruna. Tatil okuluna göndermesinler dedik. ” ...Devamı.»
Evet mizahın gerçeği aştığı ülke Türkiye... Bu hafta yazdığım tadımlık konuların ve adı geçen kişilerin hepsi gerçektir. Hele de eskiden gündemi belirleyen, herkesin onu tartışmasını sağlayan Başbakanın hiç boşluk vermeden konudan konuya demeçleri... Her cümlesi, bir mizahçı için bir maden ama ileri demokrasi ile idare edilen Türkiye de mizah yapmak kolay değil. ...Devamı.»
Her seferinde bindiğim her takside, şöfor esnafı ile sohbet etmeyi bir adet haline getirdim. Bildiğim bir konu var ise, o da bu esnafın toplumun nabzını doğru aldığıdır. Her gün bu taksilere yüzlerce insan biner ve şoförlerle sohbet eder. Geçtiğimiz günlerde ben de öyle yapmak zorunda kaldım. ...Devamı.»
Her şeyin bir adabı olsa gerek. Yolda yürümenin, yemek yerken çatal ve kaşığın tutulmasından başlayın da, yemek yerken ses çıkarmadan çiğnemeye kadar her konuda bir yol ve yöntem olması gerek. Bir asansöre elinde dumanı tüten sigara ile binilmemesi gerektiği; araç kullanırken bir elinde telefon, diğer elinde direksiyon, kendisini telefondaki konuya kaptırmış olarak trafikte, arkasından geleni deli edercesine araç kullanmamak; bir lokantada diğer masaların varlığını dikkate almadan bağıra çağıra konuşmamak gerektiği gibi her konuda bir yol ve yöntem olsa gerek. ...Devamı.»
Türkiye’de malzeme bulma açısından en kolay meslek gazeteciliktir sanırım. İleri demokrasi ile idare edilen ülkede bu haberleri topluma ulaştırmak deveye hendek atlatmaktan zor. Elbette bu hafta da konu bulmakta sıkıntı çekmedim. İşin sıkıntılı kısmı, bu kadar uçuk haber ile dalga geçebilmek. Hadi, bu haftanın bazı başlıklarına bir bakalım. ...Devamı.»
Çin’de son birkaç gündür milyonlarca kişi tren istasyonlarını, otobüs garlarını dolduruyor. Herkesin düşüncesi, dileği, hedefi ortak şu anda. Çin takvimine göre yeni yıla girerken, yılbaşı yemeğini ailesiyle birlikte yiyebilmek. Bu, yeryüzünün en büyük göçü. Her yıl tekrarlanıyor. Hep birlikte, aynı anda. ...Devamı.»
Türkçe dersinin ne kadar önemli olduğunu insan geç de olsa anlamakta. Okulda pek önemsemediğimiz Türkçe dersinin öğrettiklerinin insana her dönem gerektiğine inanmaktayım. Bir konu hakkında kendinizi ifade edebilmeniz için veya bir kimsenin bir konu hakkında konuştuğu zaman, söylediği sözleri anlamak için çok gerekli TÜRKÇE bilgisi. ...Devamı.»
Bu hafta gene konu sıkıntısı çekilmedi sağ olsun yurdum idarecisi. MİTolojiden TIRlatanlara konu sıkıntısı yok hamdolsun. Kötü olan şu: şaşıracak bir şey kalmadı derken pat bir konu çıkıyor hayda diyorsun… Al işte TRT… AKP Adıyaman Milletvekili Mehmet Metiner. Ya, bu kadar da olur mu diyorum ama bir hafta sonra konu neydi durumundayız. ...Devamı.»
Bu hafta gene konu sıkıntısı çekilmedi Türkiye’de haber başlığı atmak için. Elbette bir tarafa bağlanıp kalmadıysanız ya da tarafınızı seçebildiyseniz! Yurdum insanı, yurdum politikacısı, yurdum bakanı, yurdum hakimi, yurdum polisi, yurdum savcısı tam gaz çalıştı. Bize de bunların arasından önemli gördüklerimizi seçmek kaldı. Kolay mı sanıyorsunuz bir çuval pirinç içinde beyaz taş ayıklamak gibi! ...Devamı.»
Kanımca Türkiyede bir geçici yasa, birde kalıcı yasa olması gerekir. Kalıcı Yasanın içeriğini halk düzenlemeli, geçici yasanın içeriğini ise milletvekillerinin düzenlemesine müsaade edilmesi gerekir. Şimdi kalıcı yasada neler olmalı ve geçici yasada neler olabilir üzerinde düşünmek gerekir. Kalıcı yasanın içeriğinde olmazsa olmaz konular bulunmalı. Bunların içinde insan haklarından hareketle, her medeni ülkede olan hakları kapsamalı, şüpheye yer verilmeyecek konular olmalı. Bir misalle bunu açmakta yarar var. ...Devamı.»
Türkiye gene hızlı bir hafta yaşadı.. Bir hafta içinde yaşanan olayları anlamaya yetecek zeka düzeyinde olanların oluğunu varsaydığımız Türkiye Cumhuriyeti’nde, vatandaşların olayları hemen kavrayıp, anlayıp bir hafta sonra unuttuklarını var saydığımdan bu hafta aklıma takılan bir kaç başlığı sizin ile paylaşıyorum. Hepsi şaka gibi ama malesef gerçek. ...Devamı.»
Haberler | 
İşçilerin Tarihi
Bir yiğit gitse gurbet ele, gör başına neler gelir.. Çocuğun ne kabahati vardı da bir ekmek almaya giderken vurulup tertemiz alnı toprağa değdi. Yaşasaydı kim bilir nelerle karşılaşacaktı? Bu ülkeyi muharebe alanına döndüren yönetim düşünsün, insanın aklına gelir mi, ekmek almaya göndereceksin oğlunu, cenazesi gelecek geri. Gezi olayları sürecinde de Ankara’da Kavaklıdere Tunalı Hilmi caddesinde yapılan destek gösterilerini isyan gibi algılayanlara lanet etmekteyim. 
Tüm hafta not alıp bu haftaki yazıyı hazırlamıştım ve yayınlayacaktım ki üç mevsim direnen Berkin`in direnemediğini, bu gözlerin sonsuza kadar kapandığı öğrendim. Yazmanın hiçbir anlamı kalmadı. Bu kadar zaman sonra kendime gelip yazıyı güncelleyip yayınlıyorum. Hepimizin başı sağolsun… Belki de şöyle söylemem gerekiyor. Türkiye ikiye bölündü. Vicdanlılar ve vicdansızlar. Ben vicdanlıların başı sağolsun diyorum… 
Neye helal neye haram deriz? Bu kelimelerin nereden geldiğini, kaynağı eğer Arapça ise ne anlama geldiğini merak edip, bir araştırma yapayım dedim. Belki bizim anladığımızla Arapların anladıkları ayrı bir helal, değişik bir haramdır diye düşündüm. Benim helalim, sizin haramınız olabilir mi? Pekala böyle bir anlayış da mümkün olsa gerek. 
İnsan, yaşamı içinde çok özel anları vardır ya, hani unutamaz, derin izler bırakır, işte geçtiğimiz hafta cumartesi günü böyle bir gündü. Bir kaç hafta evvel, Talas Ortaokulu’ndan sonra gittiğim Tarsus Amerikan Koleji’nden, mezunlarla okurlar buluşması için davet yazısını aldığımda, dünyalar benim oldu. Hemen, Ankara’dan İstanbul’a uçak biletimi ayırttım. 
İleri demokrasiden kleptokrasi dönemine bir sistem… Cahilin gitgide alim, cehaletin ilim olmaya başladığı ülke Türkiye’de bir hafta daha geride bıraktık. Seçimlere az bir süre kalması, iktidarın ahlaki açıdan sorgulanması ile sandıkta temize çıkma çabası ağızla beyin arasındaki bağlantıyı kopardı. Konuş konuşabildiğince, söv sövebildiğince. “Saf” bir başbakan ile ahlak, vicdan, adalet seçimlerden sonra inşallah… 
Bir yazıya konan başlığın çok önemli olduğunu düşünürüm. Bu yazıya ne başlık vereyim diye düşündüm, aklıma ilk gelen kelimelerle başlık ve yazdığım yazı, iki ayrı konu oldu. Çocukluğumda rahmetli pederim, biri Sivas Gemerek’ten, diğeri ise Kars’ın Çakmak köyünden iki kız çocuğunu büyütüp okutmak için ailelerinden almıştı. Biri Arife diğeri ise Remziye idi. Sekiz yaşlarında alınan bu iki kız çocuğu, mahalledeki okula gider, ev işlerinde de anneme yardımcı olurlardı. 
Başbakan Erdoğan son iki aydır yaptığı konuşmalarda "siyasi eleştiri" sınırları zorlamaya devam ediyor. Bu nedenden elbette ki bu haftanın ana eksenini başbakan oluşturuyor. Türkiye Cumhuriyetinde en kanlı dönemlerde bile verilen demeçler hiçbir zaman bu kadar seviye sorunu yaşamadı. 2014 Türkiye’sinde çıkan ya da çıkarılmaya çalışılan yasalar da demokrasi adına birer utanç kaynağı. 
Yine başbakan ağırlıklı bir hafta geçirdik. Doğal olarak bizim de konu başlıklarımız hep başbakan. Çok sesli Türkiye’nin tek sesi Başbakan olunca konu başlıklarımız değişemiyor. Hangi konular mı var? Twitter, internet, İspanyol basını, Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi, FATİH projesi, fişleme, taşlanan şeytan, cemaat, Kabataş daha neler neler… 
Doğuştan yetenekli insanlara hayranlıkla bakarım. Ellerine aldığı her hangi bir enstrümana, hemen bir iki vuruş veya nefesten sonra, sanki kırk yıldır bu musiki aletini çalıyormuş gibi melodileri sıralamalarına hayran hayran bakar, dinlerim. El becerileri olan insanların ürettikleri objelere bakarken, içimde hep böyle cisimleri yapmak arzusu uyanır. Hele güzel sesi ile şarkı söyleyen yetenekli insanları dinlerken kendimden geçerim. 
Dün eve dönerken karşı sıradaki evlerden birinde oturan John karavanını yıkıyordu. Yeni dönmüşler geziden. “Cumartesi döndük Queensland’den,” dedi. “Queensland’deki kızımın en küçük çocuğu yedi yaşında. Kızım haftada üç gün çalışıyor. Anneannelik, dedelik yaptık, okullar tatildi ya, biz baktık toruna. Tatil okuluna göndermesinler dedik. ” 
Evet mizahın gerçeği aştığı ülke Türkiye... Bu hafta yazdığım tadımlık konuların ve adı geçen kişilerin hepsi gerçektir. Hele de eskiden gündemi belirleyen, herkesin onu tartışmasını sağlayan Başbakanın hiç boşluk vermeden konudan konuya demeçleri... Her cümlesi, bir mizahçı için bir maden ama ileri demokrasi ile idare edilen Türkiye de mizah yapmak kolay değil. 
Her seferinde bindiğim her takside, şöfor esnafı ile sohbet etmeyi bir adet haline getirdim. Bildiğim bir konu var ise, o da bu esnafın toplumun nabzını doğru aldığıdır. Her gün bu taksilere yüzlerce insan biner ve şoförlerle sohbet eder. Geçtiğimiz günlerde ben de öyle yapmak zorunda kaldım. 
Her şeyin bir adabı olsa gerek. Yolda yürümenin, yemek yerken çatal ve kaşığın tutulmasından başlayın da, yemek yerken ses çıkarmadan çiğnemeye kadar her konuda bir yol ve yöntem olması gerek. Bir asansöre elinde dumanı tüten sigara ile binilmemesi gerektiği; araç kullanırken bir elinde telefon, diğer elinde direksiyon, kendisini telefondaki konuya kaptırmış olarak trafikte, arkasından geleni deli edercesine araç kullanmamak; bir lokantada diğer masaların varlığını dikkate almadan bağıra çağıra konuşmamak gerektiği gibi her konuda bir yol ve yöntem olsa gerek. 
Türkiye’de malzeme bulma açısından en kolay meslek gazeteciliktir sanırım. İleri demokrasi ile idare edilen ülkede bu haberleri topluma ulaştırmak deveye hendek atlatmaktan zor. Elbette bu hafta da konu bulmakta sıkıntı çekmedim. İşin sıkıntılı kısmı, bu kadar uçuk haber ile dalga geçebilmek. Hadi, bu haftanın bazı başlıklarına bir bakalım. 
Çin’de son birkaç gündür milyonlarca kişi tren istasyonlarını, otobüs garlarını dolduruyor. Herkesin düşüncesi, dileği, hedefi ortak şu anda. Çin takvimine göre yeni yıla girerken, yılbaşı yemeğini ailesiyle birlikte yiyebilmek. Bu, yeryüzünün en büyük göçü. Her yıl tekrarlanıyor. Hep birlikte, aynı anda. 
Türkçe dersinin ne kadar önemli olduğunu insan geç de olsa anlamakta. Okulda pek önemsemediğimiz Türkçe dersinin öğrettiklerinin insana her dönem gerektiğine inanmaktayım. Bir konu hakkında kendinizi ifade edebilmeniz için veya bir kimsenin bir konu hakkında konuştuğu zaman, söylediği sözleri anlamak için çok gerekli TÜRKÇE bilgisi. 
Bu hafta gene konu sıkıntısı çekilmedi sağ olsun yurdum idarecisi. MİTolojiden TIRlatanlara konu sıkıntısı yok hamdolsun. Kötü olan şu: şaşıracak bir şey kalmadı derken pat bir konu çıkıyor hayda diyorsun… Al işte TRT… AKP Adıyaman Milletvekili Mehmet Metiner. Ya, bu kadar da olur mu diyorum ama bir hafta sonra konu neydi durumundayız. 
Bu hafta gene konu sıkıntısı çekilmedi Türkiye’de haber başlığı atmak için. Elbette bir tarafa bağlanıp kalmadıysanız ya da tarafınızı seçebildiyseniz! Yurdum insanı, yurdum politikacısı, yurdum bakanı, yurdum hakimi, yurdum polisi, yurdum savcısı tam gaz çalıştı. Bize de bunların arasından önemli gördüklerimizi seçmek kaldı. Kolay mı sanıyorsunuz bir çuval pirinç içinde beyaz taş ayıklamak gibi! 
Kanımca Türkiyede bir geçici yasa, birde kalıcı yasa olması gerekir. Kalıcı Yasanın içeriğini halk düzenlemeli, geçici yasanın içeriğini ise milletvekillerinin düzenlemesine müsaade edilmesi gerekir. Şimdi kalıcı yasada neler olmalı ve geçici yasada neler olabilir üzerinde düşünmek gerekir. Kalıcı yasanın içeriğinde olmazsa olmaz konular bulunmalı. Bunların içinde insan haklarından hareketle, her medeni ülkede olan hakları kapsamalı, şüpheye yer verilmeyecek konular olmalı. Bir misalle bunu açmakta yarar var. 
Türkiye gene hızlı bir hafta yaşadı.. Bir hafta içinde yaşanan olayları anlamaya yetecek zeka düzeyinde olanların oluğunu varsaydığımız Türkiye Cumhuriyeti’nde, vatandaşların olayları hemen kavrayıp, anlayıp bir hafta sonra unuttuklarını var saydığımdan bu hafta aklıma takılan bir kaç başlığı sizin ile paylaşıyorum. Hepsi şaka gibi ama malesef gerçek. 
