İşçilerin Tarihi
1970 e vardığımızda sendikal hareket ve iktidar arasındaki manzara şöyleydi: Birkaç yıldan beri Türk-İş (Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu) konfederal (üst) yönetimi, patronlar ve Süleyman Demirel in yönetimindeki AP (Adalet Partisi) hükümeti, 1967 de kurulduğundan beri gittikçe güçlenen ve etkisi Marmara Denizinin eteklerinin çok ötesine yayılan DİSK...
Söz / Sözün Özü
Sözleşmek. Konuşmak. Söyleşmek. Yazmak. Yayınlamak : Tarihe, kendi tarihimize bir iz bırakmak. Bir katkıda bulunmak. Ana, baba, hala, teyze, amca, dayı, nene, dede ve benzeri büyüklerimizle söyleşiler yapmak : -Sözün gösterilmesi- için onları söyleşi yaparken kamerayla ölümsüzleştirmek. Evet Sözlü Tarihi canlandırmak. Sözlü Tarih?in olanaklarından en iyi biçimde yararlanmak mümkün.
İşçi Sınıfı
Var mı(ydı)? Yok mu(ydu)? Uzun çok uzun yıllar tartışması yapıldı: Osmanlı İmparatorluğu?nda ve hemen sonrasında Türkiye Cumhuriyeti de işçi sınıfı var mıydı? Yok muydu? İşçi Hareketi Tarihi konusuna 1960?ların ortasından beri merak, hem de ne merak, sardığım için o tarihten beri bu konu beni de birinci derecede ilgilendirdi.
Değerler Rabbi
İnsan doğayla ayrımını algıladığı andan itibaren algısıyla algıladığı arasında bir bağın olduğunu sezer. İlk elden duyusal bilinç düzeyinde de olsa bunun nedenlerini, gördüklerinin gerisinde neyin var olduğunun arayışına da başlamış olur. Algının kendisi bir üçlemenin birliğidir: algılanan, algılayan ve algı. Algı, şiddeti ve biçimi ne...
Eski bir yanardağı Aborijin hikayesi
Uzun zaman önce, Avustralya?nın güneydoğusuna dört dev yaratık gelmiş. Üçü, kıtanın diğer bölgelerine yürüyüp gitmiş ancak biri yere çömelmiş. Vücudu, Budj Bim adındaki bir yanardağa, dişleri ise yanardağın lavlarına dönüşmüş. Günümüzde bilim insanları, bölgedeki Aborjin Gunditjmara halkı tarafından anlatılan bu masalın aslında geçmişe dayanan bazı temelleri olabileceğini düşünüyor.
Kötülüğün Sıradanlığı
Okullardaki tarih kitaplarının içeriğini hatırlayın; eğitim süreci içinde size öğretilen tarih sanat tarihi ya da bilim tarihi değil, ağırlıklı olarak savaş tarihidir. İnsanlık tarihi gerçekten de büyük savaşlar ve katliamlarla doludur. İnsanlığın tuttuğu kayıtların atılım yapması dolayısıyla yirminci yüzyıl içinde yer alan bu korkunç şiddet olaylarına daha detaylı olarak tanıklık etmekteyiz.
KAOTİKA
-En parlak yıldızlar en büyük kaostan doğar- (Nietzsche.) Evrende var olan her şey olduğu haliyle kendini ortaya koyuş biçimi olarak bir ifadedir, bu haliyle kendinde nasılsa öyledir. İnsan dışındaki her varlık verili haliyle zorunlu-doğal yasalılığın hükmü altındadır. Görünüşler her ne kadar değişiyor olsa da yasalılık değişmeden kalır.
Türk ulusunu Araplaştırma projesi
Amerikalı ünlü siyaset bilimci Samuel P. Huntington 1996 da yayınlanan kötü şöhretli kitabı -Uygarlıklar Çatışması: Dünya Düzeninin Yeniden-İnşası-nda dünyayı şu dokuz uygarlık kümesi arasında paylaştırır: Batı, Latin Amerika, Afrika, İslami, Çini (Sinic), Hindu, Ortodoks, Budist ve Japon. Huntington a göre dört ülke ise, son tahlilde bu kümelerden birinde yer...
Güney Afrika daki mağarada 170.000 yıllık küllerde bulunan kömürleşmiş parçalar, şimdiye kadar bilinen en eski pişirilmiş kök sebzeleri çıktı. Bulgular, gerçek -paleo diyetin- modern patateslere benzer şekilde karbonhidrat bakımından zengin birçok kavrulmuş sebzeyi içerdiğini gösteriyor. Araştırma lideri Lyn Wadley, Bence insanlar karbonhidratlar ve proteinlerin bir...
80’li senelerin başında, o zamanlar üyesi olduğum dernek arkadaşlarım ile beraber bir yılbaşını Ankara Dedeman otelinde kutlamak için plan yapmıştık. Çatıda güzel bir masa ayırttık, zaten yemekleri lezzetli olan bu otelde bir yılbaşı geçirmenin ayrıcalık olduğunu düşünmekteydik. Gecenin assolistini pek hatırlamamakla birlikte, program ve yemek menüsü çok kaliteli idi. O gece sahneye alt kadro olarak ilk Kayahan isimli yeni bir şarkıcı çıkacaktı. ...Devamı.»
Thierry Meyssan’ın « Gözlerimizin önünde » kitabını yayınlamayı sürdürüyoruz. Meyssan bu bölümde, bir Mısır gizli cemaatinin kuruluşunu, ardından İkinci Dünya Savaşı sonrasında İngiliz gizli servislerince yeniden kuruluşunu anlatmaktadır. Son olarak bu grubun, Kraliyetin eski sömürgesinde işlenen siyasi cinayetler gerçekleştirilmesi için MI6 tarafından nasıl kullanıldığını ortaya koymaktadır. ...Devamı.»
İnsanlar bir film seyrederken ön yargılı mı seyreder diye hep düşünürüm. Çocukken film seyretmeyi sevmezdim. Filmde iki kişi kavga eder, hatta komedi filmlerinde bile, ben oturur ağlardım. Ulus’ta heykelin karşısında bir sinema vardı, SUS sinemasıydı sanırım, Lorel ve Hardy komedi filmi oynuyordu. Ailecek bu filme gittik. Bizimkiler locadan seyretmeyi pek severlerdi. Film komedi türü bir kurgu idi ve bol miktarda birbirine tokat atan bir zayıf diğeri ise aşırı şişman iki kişinin 1946-7 li senelerde çekilmiş bir filmi idi. ...Devamı.»
Burayı seviyorum, koruluğun kenarındaki bu bahçeyi, fidanlığı. Çok yürüdüm sonbahar, kış günlerinde botlrımın altında çakıl taşlarının ıslak kıpırtısını duyumsayarak. Yanık yaz günlerinde ağaçların akşam üstü serinliğinde. Sonbaharın kokusu, sesi; yaprakları tutuşturan o bildik yalım, yürekleri sevinçle dolduruyor son günlerde. İçimde uçucu bir coşku. ...Devamı.»
Russell Drysdale’in Sofala’sını New South Wales Sanat Galeri’sinde görmüştüm ilk kez. Toprağın ve güneşin rengini emmiş ıssız bir kasaba… Kızıl göğün, yapayalnız sokağın, terkedilmiş görünen köhne evlerin, dükkânların ürpertici bir çağrısı vardı. ...Devamı.»
Son günlerde seçimlerle ilgili bir çok senaryo toplumda konuşulmakta. Herkes bir kapalı kutu hakkında aklına gelen her düşünceyi söylemekte. Nedir bu kadar önemli olan, hem de 7 hakimin onurlarını zedeleyecek derecede ısrarla yapılan şikeden elde edilecek olan? Kimden neler götüreceği ise gün gibi ortada. Bir yanda devletin gücünü cumhur başının gücüne katıp, yapılan büyük bir kampanyada harcanan inanılması güç masrafın nelere yol açacağını düşündünüz mü? ...Devamı.»
İnanıyorum ki yurdum insanının çoğu Yaşar Kemal’in muhteşem eseri diye adlandırdığım İnce Memed’i okumuştur. 1950li senelerde tanıştığım bu kitapta roman, köy hayatı içinde ağaların halkı sömürmesi ve sefil yaşam içinde köyde yaşayan insanların isyan etmesi üzerine kurgulanmıştı. Toroslardan Akdeniz’e doğru uzayan bir alanda bulunan Değirmenoluk köyünün köylüleri, köyün dışına çıkamazlar, hatta bu köye kimseyi de kabul etmezler. Zaten kimse de bu köye gelemez. ...Devamı.»
Genelde sahtekarlık sadece sahte para basmakla olmaz. Her şeyin sahtesi olabilir çünkü insanoğlunun zeka yapısı düzgün işlerden ziyade dolambaçlı işlere çalışır. Bir icat çıkar ortaya, hemen peşinden bir sahtesi üretilir. Sahtesi aslından daha ucuza pazar bulur, ve de buram buram sahteyim kokar. Onlarca saat el emeği, göz nuru dökerek bir üretim yapılır ama bir ürünün asıl ana girdisi, harcanan onca yıllık emek, zaman ve akıldır. ...Devamı.»
Öğle sonrasının durgun sokağından geçip içeri girdim. Serginin yer aldığı birinci katta çok sayıda siyah beyaz fotoğrafın bir araya getirilmesiyle oluşmuş kocaman bir afiş karşıladı beni. Yürüyen, konuşan, gülümseyen, somurtan, gözü bende, gözü başka yönde, duraklamış, duraklamamış, poz vermiş, poz vermemiş kadınlar, erkekler, çocuklar. ...Devamı.»
Seneler önce 1950lilerde rahmetli peder, Saatçi Zeki adlı yakın tanıdığı Nazillili bir arkadaşına, guguklu bir saat ısmarlamıştı. Uzun bir zaman sonra ısmarlanan saatin geldiğini öğrendik. Saatçi Zeki’nin Ulus’taki dükkanına beraber pederle gitmiştik. Dükkana girdiğimizde çok sıcak bir karşılama oldu. Ne de olsa büyük bir para karşılığı ısmarlanmıştı bu saat. Bir kutu içinde tezgahın üzerine konan saatin büyüklüğü dikkatimi çekmişti. ...Devamı.»
Çok yakında gazetelerdeki haberlere, sosyal medyada paylaşılan gönderilere kuşkuyla bakmakla kalmayıp, nasılsa yalandır diyerek hiçbirine inanmayacağız. Yalancının evi yanmış kimse inanmamış. nternet siteleri dikkatimizi çekmekten, merakımızı uyandırmaktan başka amacı olmayan, sorumsuzca yazılmış, çarpıcı başlıklarla dolu. Tıklıyoruz, bazen ön sayfadaki cümleyle ilgisi bile olmayan, sözcüğün tam anlamıyla ‘uydurma’ bir yazı/haber çıkıyor karşımıza. ...Devamı.»
Bir çok kişi tarihin tozlu yapraklarını pek karıştırmaz, ancak tarihte çok dersler vardır alınması gereken. Bundan tam 60 sene evvele götürmek istiyorum sizi. Yine nisan ayı, 1959 senesi. Genelde siyasi arena bahar geldiği zaman kaynamaya başlar. 1959 senesinde de öyle oldu. İsmet Paşa yurt gezisine çıkmak için plan yapar. Bu planın ilk durağı Yunan Baş komutanı Trikopis’i esir aldığı Uşak ili. Uşak Milletvekili Ali Rıza Bey de şehirde mutlaka sevenlerinin bekleyeceğini ifade ederek, ...Devamı.»
Büyük bir sergi salonu. Çağdaş, belki adını yeni yeni duyuran genç sanatçılara ait büyüklü küçüklü resimler. Salon karanlık; duvarlardaki resimlerse neredeyse bir sorgu odası aydınlığıyla ışığa boğulmuş. Rahat görebilmek için tavandaki spot lambalarını arkamda bırakacak kadar ilerliyorum. Çoğu, Çin fırça yöntemiyle yapılmış klasik Çin resimlerinden örnekler. ...Devamı.»
Geçen hafta Londra’da olan değerli dostlarımdan telefon aldım. Ülkelerinde gelinen çıkmazda neler yapılabilir konulu bir toplantı yapacaklarını söylediler. Anadolu gazete yazarlarından bir kişiyi davet etmek istemişler. Victor’un aklına ben gelmişim. Sarılmış telefona “Metin Çarşamba günkü toplantımıza davet etsek gelir misin?” Victor’u uzun senelerdir tanırım. Sunday Times gazetesinde köşe yazarı olarak görev yapmakta. Kırk yıldır arkadaşlığımız devam etmekte. ...Devamı.»
İstanbul’da yeni yapılan na-tamam havaalanını kullandınız mı bilmiyorum. Ben açılışının ertesi günü Ankara’dan İstanbul aktarmalı Londra seyahatimde kullandım. Hani Ankara’dan aktarmasız yurtdışı seferler olsa da, başkentte yaşayan yurdum insanları bu eziyeti çekmeseler derim. Bir havaalanının çok büyük olması bir avantaj olmasa gerek. Kullananlar açısından kalabalık bir havaalanı da pek tahammül edilmeyen bir durumdur. ...Devamı.»
Sabah saatleri… Mağazalar, büfeler, kafeler açılıyor, sokak satıcıları tezgâhlarını kuruyor. Bir genç kız dükkânının önünü süpürüyor, bir kadın sert bir yüzle yanındaki çocuğu azarlıyor. Uzun uzun yürüdüm yine. Bir dükkânın girişindeki camekânlı buzdolabından su aldım. Starbucks’daki hatayı yapmadım bu kez, suyun soğuk olduğundan eminim. Ödemek için kasadaki kıza yaklaştım. “How much?” ...Devamı.»
Kanal boyundaki dükkânların arasından yürüyüp, yolun sonuna geldim. Sağa doğru kıvrılan bir başka sokak var burada. Soldaki eski köprüyse karşı kıyıya götürüyor. Köprüyü aşma serüvenini erteleyip, sağdaki sokağa saptım. Ne yana gitsem heyecan veren bir görüntü. İşte bunun için saatlerce yürümekten yorulmuyorum. Her şeyi fotoğraflamak istiyorum. Oysa fotoğrafını çekeceğimizi biliyor olunca, baktığımız şeyleri doğru dürüst görmüyoruz. ...Devamı.»
Bilmem ki nedendir hala anlamaya çalışmaktayım, bir idare aylar önce yerel seçimlerin yapılma tarihini planladı, belirledi ve bir kuruma görev verdi. Genelde yerel yönetimlerin başındaki insanlar kimi zaman yorulurlar. Bazen de bu yorgunluktan şehirdeki hizmette aksamalar meydana gelir. Bazen de genel idarede bulunan yetkililer, bu kişilerin yorulduğunu bahane ederek, ‘Metal Yorgunluğu’ gerekçesiyle görevden alırlar. ...Devamı.»
Bir kent çiziliyor akşamın ışığıyla... On sekizinci kattaki odanın tek parça camdan oluşan penceresinden baktım. Gün değişmiş. Yağmur yağdı yağacak ama gökyüzünde bir tanecik bulut yok. Nemli, puslu gri bir tuval, üzerine bulutların kondurulmasını bekliyor. Şimdi bulutlar orada olsaydı, elimi uzatıp dokunuverseydim diye geçiriyorum içimden. Bırakın böyle bir şeyin olanaksızlığını ya da bulutların kim bilir nerelere kaçmışlığını; gökyüzüyle aramdaki bu kocaman pencereler, açılmamak üzere mühürlenmiş bu dev camlar ne olacak? ...Devamı.»
Haberler | 
İşçilerin Tarihi
80’li senelerin başında, o zamanlar üyesi olduğum dernek arkadaşlarım ile beraber bir yılbaşını Ankara Dedeman otelinde kutlamak için plan yapmıştık. Çatıda güzel bir masa ayırttık, zaten yemekleri lezzetli olan bu otelde bir yılbaşı geçirmenin ayrıcalık olduğunu düşünmekteydik. Gecenin assolistini pek hatırlamamakla birlikte, program ve yemek menüsü çok kaliteli idi. O gece sahneye alt kadro olarak ilk Kayahan isimli yeni bir şarkıcı çıkacaktı. 
Thierry Meyssan’ın « Gözlerimizin önünde » kitabını yayınlamayı sürdürüyoruz. Meyssan bu bölümde, bir Mısır gizli cemaatinin kuruluşunu, ardından İkinci Dünya Savaşı sonrasında İngiliz gizli servislerince yeniden kuruluşunu anlatmaktadır. Son olarak bu grubun, Kraliyetin eski sömürgesinde işlenen siyasi cinayetler gerçekleştirilmesi için MI6 tarafından nasıl kullanıldığını ortaya koymaktadır. 
İnsanlar bir film seyrederken ön yargılı mı seyreder diye hep düşünürüm. Çocukken film seyretmeyi sevmezdim. Filmde iki kişi kavga eder, hatta komedi filmlerinde bile, ben oturur ağlardım. Ulus’ta heykelin karşısında bir sinema vardı, SUS sinemasıydı sanırım, Lorel ve Hardy komedi filmi oynuyordu. Ailecek bu filme gittik. Bizimkiler locadan seyretmeyi pek severlerdi. Film komedi türü bir kurgu idi ve bol miktarda birbirine tokat atan bir zayıf diğeri ise aşırı şişman iki kişinin 1946-7 li senelerde çekilmiş bir filmi idi. 
Burayı seviyorum, koruluğun kenarındaki bu bahçeyi, fidanlığı. Çok yürüdüm sonbahar, kış günlerinde botlrımın altında çakıl taşlarının ıslak kıpırtısını duyumsayarak. Yanık yaz günlerinde ağaçların akşam üstü serinliğinde. Sonbaharın kokusu, sesi; yaprakları tutuşturan o bildik yalım, yürekleri sevinçle dolduruyor son günlerde. İçimde uçucu bir coşku. 
Russell Drysdale’in Sofala’sını New South Wales Sanat Galeri’sinde görmüştüm ilk kez. Toprağın ve güneşin rengini emmiş ıssız bir kasaba… Kızıl göğün, yapayalnız sokağın, terkedilmiş görünen köhne evlerin, dükkânların ürpertici bir çağrısı vardı. 
Son günlerde seçimlerle ilgili bir çok senaryo toplumda konuşulmakta. Herkes bir kapalı kutu hakkında aklına gelen her düşünceyi söylemekte. Nedir bu kadar önemli olan, hem de 7 hakimin onurlarını zedeleyecek derecede ısrarla yapılan şikeden elde edilecek olan? Kimden neler götüreceği ise gün gibi ortada. Bir yanda devletin gücünü cumhur başının gücüne katıp, yapılan büyük bir kampanyada harcanan inanılması güç masrafın nelere yol açacağını düşündünüz mü? 
İnanıyorum ki yurdum insanının çoğu Yaşar Kemal’in muhteşem eseri diye adlandırdığım İnce Memed’i okumuştur. 1950li senelerde tanıştığım bu kitapta roman, köy hayatı içinde ağaların halkı sömürmesi ve sefil yaşam içinde köyde yaşayan insanların isyan etmesi üzerine kurgulanmıştı. Toroslardan Akdeniz’e doğru uzayan bir alanda bulunan Değirmenoluk köyünün köylüleri, köyün dışına çıkamazlar, hatta bu köye kimseyi de kabul etmezler. Zaten kimse de bu köye gelemez. 
Genelde sahtekarlık sadece sahte para basmakla olmaz. Her şeyin sahtesi olabilir çünkü insanoğlunun zeka yapısı düzgün işlerden ziyade dolambaçlı işlere çalışır. Bir icat çıkar ortaya, hemen peşinden bir sahtesi üretilir. Sahtesi aslından daha ucuza pazar bulur, ve de buram buram sahteyim kokar. Onlarca saat el emeği, göz nuru dökerek bir üretim yapılır ama bir ürünün asıl ana girdisi, harcanan onca yıllık emek, zaman ve akıldır. 
Öğle sonrasının durgun sokağından geçip içeri girdim. Serginin yer aldığı birinci katta çok sayıda siyah beyaz fotoğrafın bir araya getirilmesiyle oluşmuş kocaman bir afiş karşıladı beni. Yürüyen, konuşan, gülümseyen, somurtan, gözü bende, gözü başka yönde, duraklamış, duraklamamış, poz vermiş, poz vermemiş kadınlar, erkekler, çocuklar. 
Komşumuz Barbara’nın birkaç ay önce ikinci torunu doğdu. Kızı ilk çocuğunu beklerken Barbara’yla aramızda şöyle bir konuşma geçmişti: 
Seneler önce 1950lilerde rahmetli peder, Saatçi Zeki adlı yakın tanıdığı Nazillili bir arkadaşına, guguklu bir saat ısmarlamıştı. Uzun bir zaman sonra ısmarlanan saatin geldiğini öğrendik. Saatçi Zeki’nin Ulus’taki dükkanına beraber pederle gitmiştik. Dükkana girdiğimizde çok sıcak bir karşılama oldu. Ne de olsa büyük bir para karşılığı ısmarlanmıştı bu saat. Bir kutu içinde tezgahın üzerine konan saatin büyüklüğü dikkatimi çekmişti. 
Çok yakında gazetelerdeki haberlere, sosyal medyada paylaşılan gönderilere kuşkuyla bakmakla kalmayıp, nasılsa yalandır diyerek hiçbirine inanmayacağız. Yalancının evi yanmış kimse inanmamış. nternet siteleri dikkatimizi çekmekten, merakımızı uyandırmaktan başka amacı olmayan, sorumsuzca yazılmış, çarpıcı başlıklarla dolu. Tıklıyoruz, bazen ön sayfadaki cümleyle ilgisi bile olmayan, sözcüğün tam anlamıyla ‘uydurma’ bir yazı/haber çıkıyor karşımıza. 
Bir çok kişi tarihin tozlu yapraklarını pek karıştırmaz, ancak tarihte çok dersler vardır alınması gereken. Bundan tam 60 sene evvele götürmek istiyorum sizi. Yine nisan ayı, 1959 senesi. Genelde siyasi arena bahar geldiği zaman kaynamaya başlar. 1959 senesinde de öyle oldu. İsmet Paşa yurt gezisine çıkmak için plan yapar. Bu planın ilk durağı Yunan Baş komutanı Trikopis’i esir aldığı Uşak ili. Uşak Milletvekili Ali Rıza Bey de şehirde mutlaka sevenlerinin bekleyeceğini ifade ederek, 
Büyük bir sergi salonu. Çağdaş, belki adını yeni yeni duyuran genç sanatçılara ait büyüklü küçüklü resimler. Salon karanlık; duvarlardaki resimlerse neredeyse bir sorgu odası aydınlığıyla ışığa boğulmuş. Rahat görebilmek için tavandaki spot lambalarını arkamda bırakacak kadar ilerliyorum. Çoğu, Çin fırça yöntemiyle yapılmış klasik Çin resimlerinden örnekler. 
Geçen hafta Londra’da olan değerli dostlarımdan telefon aldım. Ülkelerinde gelinen çıkmazda neler yapılabilir konulu bir toplantı yapacaklarını söylediler. Anadolu gazete yazarlarından bir kişiyi davet etmek istemişler. Victor’un aklına ben gelmişim. Sarılmış telefona “Metin Çarşamba günkü toplantımıza davet etsek gelir misin?” Victor’u uzun senelerdir tanırım. Sunday Times gazetesinde köşe yazarı olarak görev yapmakta. Kırk yıldır arkadaşlığımız devam etmekte. 
İstanbul’da yeni yapılan na-tamam havaalanını kullandınız mı bilmiyorum. Ben açılışının ertesi günü Ankara’dan İstanbul aktarmalı Londra seyahatimde kullandım. Hani Ankara’dan aktarmasız yurtdışı seferler olsa da, başkentte yaşayan yurdum insanları bu eziyeti çekmeseler derim. Bir havaalanının çok büyük olması bir avantaj olmasa gerek. Kullananlar açısından kalabalık bir havaalanı da pek tahammül edilmeyen bir durumdur. 
Sabah saatleri… Mağazalar, büfeler, kafeler açılıyor, sokak satıcıları tezgâhlarını kuruyor. Bir genç kız dükkânının önünü süpürüyor, bir kadın sert bir yüzle yanındaki çocuğu azarlıyor. Uzun uzun yürüdüm yine. Bir dükkânın girişindeki camekânlı buzdolabından su aldım. Starbucks’daki hatayı yapmadım bu kez, suyun soğuk olduğundan eminim. Ödemek için kasadaki kıza yaklaştım. “How much?” 
Kanal boyundaki dükkânların arasından yürüyüp, yolun sonuna geldim. Sağa doğru kıvrılan bir başka sokak var burada. Soldaki eski köprüyse karşı kıyıya götürüyor. Köprüyü aşma serüvenini erteleyip, sağdaki sokağa saptım. Ne yana gitsem heyecan veren bir görüntü. İşte bunun için saatlerce yürümekten yorulmuyorum. Her şeyi fotoğraflamak istiyorum. Oysa fotoğrafını çekeceğimizi biliyor olunca, baktığımız şeyleri doğru dürüst görmüyoruz. 
Bilmem ki nedendir hala anlamaya çalışmaktayım, bir idare aylar önce yerel seçimlerin yapılma tarihini planladı, belirledi ve bir kuruma görev verdi. Genelde yerel yönetimlerin başındaki insanlar kimi zaman yorulurlar. Bazen de bu yorgunluktan şehirdeki hizmette aksamalar meydana gelir. Bazen de genel idarede bulunan yetkililer, bu kişilerin yorulduğunu bahane ederek, ‘Metal Yorgunluğu’ gerekçesiyle görevden alırlar. 
Bir kent çiziliyor akşamın ışığıyla... On sekizinci kattaki odanın tek parça camdan oluşan penceresinden baktım. Gün değişmiş. Yağmur yağdı yağacak ama gökyüzünde bir tanecik bulut yok. Nemli, puslu gri bir tuval, üzerine bulutların kondurulmasını bekliyor. Şimdi bulutlar orada olsaydı, elimi uzatıp dokunuverseydim diye geçiriyorum içimden. Bırakın böyle bir şeyin olanaksızlığını ya da bulutların kim bilir nerelere kaçmışlığını; gökyüzüyle aramdaki bu kocaman pencereler, açılmamak üzere mühürlenmiş bu dev camlar ne olacak? 
