İşçilerin Tarihi
1970 e vardığımızda sendikal hareket ve iktidar arasındaki manzara şöyleydi: Birkaç yıldan beri Türk-İş (Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu) konfederal (üst) yönetimi, patronlar ve Süleyman Demirel in yönetimindeki AP (Adalet Partisi) hükümeti, 1967 de kurulduğundan beri gittikçe güçlenen ve etkisi Marmara Denizinin eteklerinin çok ötesine yayılan DİSK...
Söz / Sözün Özü
Sözleşmek. Konuşmak. Söyleşmek. Yazmak. Yayınlamak : Tarihe, kendi tarihimize bir iz bırakmak. Bir katkıda bulunmak. Ana, baba, hala, teyze, amca, dayı, nene, dede ve benzeri büyüklerimizle söyleşiler yapmak : -Sözün gösterilmesi- için onları söyleşi yaparken kamerayla ölümsüzleştirmek. Evet Sözlü Tarihi canlandırmak. Sözlü Tarih?in olanaklarından en iyi biçimde yararlanmak mümkün.
İşçi Sınıfı
Var mı(ydı)? Yok mu(ydu)? Uzun çok uzun yıllar tartışması yapıldı: Osmanlı İmparatorluğu?nda ve hemen sonrasında Türkiye Cumhuriyeti de işçi sınıfı var mıydı? Yok muydu? İşçi Hareketi Tarihi konusuna 1960?ların ortasından beri merak, hem de ne merak, sardığım için o tarihten beri bu konu beni de birinci derecede ilgilendirdi.
Değerler Rabbi
İnsan doğayla ayrımını algıladığı andan itibaren algısıyla algıladığı arasında bir bağın olduğunu sezer. İlk elden duyusal bilinç düzeyinde de olsa bunun nedenlerini, gördüklerinin gerisinde neyin var olduğunun arayışına da başlamış olur. Algının kendisi bir üçlemenin birliğidir: algılanan, algılayan ve algı. Algı, şiddeti ve biçimi ne...
Eski bir yanardağı Aborijin hikayesi
Uzun zaman önce, Avustralya?nın güneydoğusuna dört dev yaratık gelmiş. Üçü, kıtanın diğer bölgelerine yürüyüp gitmiş ancak biri yere çömelmiş. Vücudu, Budj Bim adındaki bir yanardağa, dişleri ise yanardağın lavlarına dönüşmüş. Günümüzde bilim insanları, bölgedeki Aborjin Gunditjmara halkı tarafından anlatılan bu masalın aslında geçmişe dayanan bazı temelleri olabileceğini düşünüyor.
Kötülüğün Sıradanlığı
Okullardaki tarih kitaplarının içeriğini hatırlayın; eğitim süreci içinde size öğretilen tarih sanat tarihi ya da bilim tarihi değil, ağırlıklı olarak savaş tarihidir. İnsanlık tarihi gerçekten de büyük savaşlar ve katliamlarla doludur. İnsanlığın tuttuğu kayıtların atılım yapması dolayısıyla yirminci yüzyıl içinde yer alan bu korkunç şiddet olaylarına daha detaylı olarak tanıklık etmekteyiz.
KAOTİKA
-En parlak yıldızlar en büyük kaostan doğar- (Nietzsche.) Evrende var olan her şey olduğu haliyle kendini ortaya koyuş biçimi olarak bir ifadedir, bu haliyle kendinde nasılsa öyledir. İnsan dışındaki her varlık verili haliyle zorunlu-doğal yasalılığın hükmü altındadır. Görünüşler her ne kadar değişiyor olsa da yasalılık değişmeden kalır.
Türk ulusunu Araplaştırma projesi
Amerikalı ünlü siyaset bilimci Samuel P. Huntington 1996 da yayınlanan kötü şöhretli kitabı -Uygarlıklar Çatışması: Dünya Düzeninin Yeniden-İnşası-nda dünyayı şu dokuz uygarlık kümesi arasında paylaştırır: Batı, Latin Amerika, Afrika, İslami, Çini (Sinic), Hindu, Ortodoks, Budist ve Japon. Huntington a göre dört ülke ise, son tahlilde bu kümelerden birinde yer...
Güney Afrika daki mağarada 170.000 yıllık küllerde bulunan kömürleşmiş parçalar, şimdiye kadar bilinen en eski pişirilmiş kök sebzeleri çıktı. Bulgular, gerçek -paleo diyetin- modern patateslere benzer şekilde karbonhidrat bakımından zengin birçok kavrulmuş sebzeyi içerdiğini gösteriyor. Araştırma lideri Lyn Wadley, Bence insanlar karbonhidratlar ve proteinlerin bir...
Baharı kim sevmez ki? Hele ilkbaharı sevmeyen yoktur. Tabiat yeniden doğuşa hazırlanır. Yeryüzünde canlılık başlar, koyunlar kuzular, ağaçlar meyve için çiçek açmaya başlar. Bir telaş içinde olur insanlar. Hele toprakla uğraşan insanların toprağa atmış oldukları tohumlar ile sulama ve gübrelemeleri seyredilecek bir uğraşıdır. Bu insanlara hayranımdır. Alın terlerini bu toprağa dökerler. Toprak için ‘TOPRAK ANA‘ denir. Nedeni basittir. Tabiata canlı veren sadece ANA olarak anılır. Bu nedenle ‘ANA’ lara da saygım sonsuzdur. Nasıl bir devri-alemdir ki bir kış sonrası tabiat doğumla canlanır. ...Devamı.»
Birkaç yıl önce bir dostu bir vesile ile ziyarete gitmiştim. Kendisi hukuk tahsilini, eğitim enstitüsünden sonra tekamül etmişti. Aslında Çankırı’nın ELDİVAN köyünde doğmuş. İlkokulu köyde okumuş, iki derslik küçük bir okulda. Daha sonra orta ve lise tahsili için Yıldırım Beyazıt Lisesine devam etmiş. Gazi Eğitim Enstitüsünde İngilizce bölümünü bitirdikten sonra Hukuk tahsiline başlamış. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdikten sonra, Yüksek Lisansı da yine Ankara Hukuk Fakültesinde yapmış. Gazi Üniversitesinde İş Hukuku üzerine doktora yapmış bir değerdi kendisi. İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik üzerinde Profesör unvanı almış, ülkemizin ender hukukçularından biri idi. ...Devamı.»
Hayatımda yaptığım pek çok iyi iş var ve ben bunlarla gurur duymaktayım. Tabidir ki iyilikler söylenmez. Birisine kötülük olsun diye herhangi bir iş yaptığımı hatırlamamaktayım ancak yaptığım bir işin bir başkasına olumsuz yansıması olmuşsa bunu bilemem. Birisinin üstüne basıp yükselmeyi hele hiç kurgulamadığımı hatırlarım. Hani bir kişinin çıkıp da benim için, ‘ ben bu adamı tanıyorum, çok kötü bir adamdır’ diyeceğini düşünmüyorum. Tam tersine, sadece ülkem dahilinde değil, dünyanın bir çok noktalarında iyiliğimin dokunduğu insanlar olmuştur. ...Devamı.»
Kanımca insanın dünyada yaşamaya başladığı tarih ne olursa olsun Anadolu, bu medeniyetlerin bir parçası olmuştur. İnsan varoluşundan itibaren doğa güçlerine her zaman mağlup olmuş ve bu nedenle bu güçleri birer tanrı ile tanımlamış. Bütün kontrol edilemeyen güçler, fırtınalar, boralar, hortumlar ve depremler için, denizlere, yağmurlara, tarımsal verimliliğe, üretkenliğe tanrı veya tanrıçalar tanımlamış. Bu tanrıların hepsinin üzerinde bir tanrının varlığını da kabul etmiş. Yani tanrıların tanrısı olarak dillendirilen bu güce, bir dönem, ZEÜS denilmiş. ...Devamı.»
İnanıyorum ki uzun zamandır sizin de dikkatinizi çekmekte. Yaklaşan 2023 yılı seçim neticesini tahmin etmek, pek d zor olmasa gerek. Ortada çok önemli gündemler bulunmakta. Tarım ve hayvancılıkta kırılma noktası, çarpık ekonomi, dış ticaret açığı, eğitimde yetersizlik, halk sağlığındaki derin problemler, dış siyasette yıkım, emniyetteki zaaflar saymakla bitmemekte. İktidar ise ucuz konulara sarılmaya çalışmakta. Nedenini araştırmak gerekir. Gençlik yıllarımızda bazı masa oyunlarına merakımız vardı. LANGIRT adı ile anılan tahtadan oyuncularla bir masanın içinde rakipli futbol maçı yapardık. Şimdi ise bu sanal bir ekranda oyuna dönüştü. ...Devamı.»
Kimin yazdığını bilmiyorum, ancak çok duygusal bir kişinin yazdığına emin olduğum bir şarkı sözü vardır. Aslında şarkı bir Rus halk şarkısından gelmekte, ‘Oçi Çorniye’. Şarkının asıl ad ‘Siyah Gözler‘dir. Oçi göz demek ve çorniye de siyah demektir. Bu şarkıyı İspanyolca ‘NATHALİE’ olarak Julio Iglesias söylemişti. Biz de ise bu şarkının sözlerini Garo Mafyan Türkçe’ye uyarlamış. Ajda Pekkan ise söylerdi. Siz de hatırlarsınız; ‘Bir sayfa kopuyor zamandan, ayrılırken sen yanımdan, Bu aşkın daha en başından, korkuyordum ben sonundan, bir günah gibi gizledim seni, kimse görmedi seninle beni, ağlarken içim güldü gözlerim, bir günah gibi gizledim ...Devamı.»
Çocukken sinemaya gitmeyi hiç sevmezdim. Nedenini bilmiyordum. Ankara`da Ulus`da birkaç sinema vardı. Ailecek sinemaya gidilirken çok tedirgin olurdum. Film sahnelerinde insanlar senaryo gereği kavgaya tutuşsalar, ben hemen ellerimi yüzüme kapatır, kulaklarımı da kapatır, sahnenin değişmesini beklerdim. Benim için bu bir ıstıraptı. Komedi filmlerinde, o tarihte ünlü komedyenlerin oynadıkları filmler vardı. Laurel ve Hardy`nin yarattıkları karakterlerin Sons Of the Desert, Way Out West ve Block Heads gibi filmlerinde, her iki komedyen birbirine tokat atardı, benimse bunları seyretmeye cesaretim olmazdı. ...Devamı.»
Üzerinde yaşadığım ülkemin birçok önemli bilgilerini ezbere bilirdim, hatta bu bilgileri çok yerde kullanırdım. Ancak son yirmi sene içinde eğitim sistemimizde yapılan 17 değişiklikle BAZI bilgileri artık, seneler itibari ile karşılaştırmak mümkün olmamakta. Hani okuduğumuz yıllara geri dönelim, 5 sene ilkokul okuyup daha sonra ortaokula gitmiştik. Orada da 3 sene okuduk. Daha sonra lise tahsili için ailemizin seçtiği liseye okumaya gittik. Son 20 sene içinde bu sistem bırakılıp, başka bir sisteme geçileceği söylendi. ...Devamı.»
Kendime bazen kızarım, bu konuyu neden düşünmedim daha önce diye. Kısa araştırma ile bulunacak birçok veri bulunmakta internette. Sorun Google efendiye, versin size cevabı. Aklıma takılmıştı 1868 senesinde birkaç doktorun bir araya gelip kurduğu bir cemiyet vardı. ‘Mecruhin ve Marda-yı Askeriye-yi imdat ve muavenat Cemiyeti’. Bu cemiyet 11 Haziran 1868 yılında kurulmuş. Aslında Türkçe olarak ‘’Yaralı ve hasta askerlere yardım cemiyeti’’ anlamına gelmekteydi. ...Devamı.»
Üniversite yıllarımda değişik ortamlarda bulundum, okurken aynı zamanda radyoda çalışırdım. Bu zaman zarfında bir çok dostum, arkadaşım olmuştu. Üniversite yıllarımda bir çok ailenin çocuklarına fen derslerinde yardımcı olmak için evlere ders vermeye giderdim. Hiç unutmam uzun zaman Türk Kızılay Teşkilatının başında Dr. Kemal Demir vardı. Daha sonraları Sağlık Bakanı olarak görev yapmıştı. Çok saygın bir kişiliği vardı. Evleri Ankara Demirtepe’de, cadde üzerinde idi. Üç çocuğu vardı ve üçünün de derslerine yardımcı olmak için haftada birden fazla bu eve giderdim. Bu hizmetin karşılığı olan ücreti her ayın başında alırdım. Tıpkı Radyoda aylıklarımızı her ayın birinci günü almamız gibi. ...Devamı.»
Ankara’da bilhassa Anafartalar caddesinde ve Kızılay’da, anacadde üzerinde birkaç tane fotoğraf stüdyosu vardı. Bunlardan aklımda kalanlar Foto Aile, Foto AR, Foto NAİM, ve Foto EGE. Ailecek senede birkaç kez bu stüdyolarda aile resimleri çektirmeye giderken en güzel elbiselerimizi giyer, mümkün olduğu kadar saçlarımızı tarardık. Şimdiki gibi kullandığımız resim çeken akıllı bir cep telefonu yoktu. Hatta evlerde telefonun olması bile bir lüks idi. Bu nedenle fotoğraf stüdyolarına gittiğimizde, fotoğrafı çekecek fotografçı, üç ayaklı fotoğraf makinasının arkasına geçer, bir örtünün altına girerdi. Biz ise, ailecek, kısa bir sedirin üzerine otururduk. ...Devamı.»
Kahramanmaraş merkezli depremlerde, hayatını kaybeden çocuklar Hatay'daki bir anaokulunun enkazına asılan balonlarla anıldı. Deprem nedeniyle çok sayıda çocuğun hayatını kaybettiğine dikkat çeken Ogün Abi Çocuk Derneği'nin üyeleri ölen çocukları temsilen Antakya ilçesi Odabaşı Mahallesi Ali Gaffar Okkan Bulvarı'nda bulunan bir anaokulunun enkazındaki demir çubuklara renkli balonlar astı. ...Devamı.»
Bu satırları yazdığım 19 Şubat 2023 Pazar gününe kadar deprem konusunda birçok şey söylendi. Yayınlandı. Ben de birkaç makale yazdım, ayorum.com sitesinde yayınlandı. Yazılacak daha pek çok şey var mutlaka. Bugün burada seçtiğim iki makaleye yer vermek istiyorum: İki bilim adamının. Prof. Dr. İbrahim Ortaş ile Prof. Dr. İlber Ortaylı’nın yazdıkları aklın ve bilimin ışığında neler yapılabileceğini, nelerin artık ve mutlaka yapılmasından vazgeçilmesi gerektiğini vurguladıkları, sergiledikleri için okunmalı, saklanmalı. ...Devamı.»
Bazı toplumlar tarihleri boyunca karşılaştıkları olaylardan dersler çıkarır. Kimi toplumlar ise bu olayları talih veya kader diye geçiştirir. Ancak aynı olayların tekrar etmesinden mutlaka ders çıkarmak gerekir. Deprem doğal bir afettir ama, onunla yaşamak için dersine iyi çalışmak gerekir. Yıllar önce Hollywood’da bir stüdyoyu gezmeye götürmüştü aile dostumuz. Adını vermek isterim, Dan SEABORG, soy adını kanımca kimya gören insanlar hatırlar. Periodik tabloda en son bulunan SEABORGİUM elementini bulan, GLENN Seaborg’un kuzeni. Üniversal stüdyolarını gezerken EARHQUAKE, yani DEPREM, isimli filmin platformunu gezdik. Yapay depremi sergiledikleri bu platformda gezerken, depremi fiilen yaşatmaktalar. ...Devamı.»
“La Vienne” nehrinin geçtiği, Fransa’nın güneybatısındaki Limoges kentinin birçok şeyi ünlüdür: En önce dillere destan dev Garı anılmalı. Mimarisi devrimcidir. Tümü gerçek bir sanat eseridir. Fransa’ın en şık garlarından biridir. Limoges porseleninin özgünlüğünü ise duymayan kalmadı. Alanında dünya birincisidir. Basketbol takımını da unutmayalım : Limoges CSP. Fransa’da defalarca şampiyon oldu. 1993’teyse Avrupa Şampiyonu. Bu kentin çocukları, kadın ve erkekleri mütevazi yaşamları ve kentlerine tutkularıyla tanınır. ...Devamı.»
Sahtekarlık sadece sahte para basmakla olmaz. Her şeyin sahtesi olabilir. İnsanoğlunun zeka yapısının dolambaçlı işlere çalıştığını da izleriz. Bir icat çıkar ortaya, hemen peşinden bir sahtesi üretilir. Sahtesi aslından daha ucuza pazar bulur, ve de buram buram sahteyim diye kokar. Sadece maddeyi üretilmek için onlarca saat el emeği ve göz nuru dökerek bir üretim yaparsınız. Bunun içinde harcanan onca yıllık emek vardır, zaman ve akıl vardır. Bu aslında üretimde ana girdidir. ...Devamı.»
İlkokul çağımda mahallede Muzaffer isimli bir çocuk vardı. Ailesi varlıklı olduğundan bir tek onun topu vardı. Ancak narin bir yapısı olduğundan bizlerle oyun oynamaya yanaşmazdı. Hatta annesi pencereden kendisine bağırarak bizlerle oynamamasını tembih ederdi. Biz pek anlam veremezdik. O yalnız tek başına topla oynayamazdı, annesini dinlemese bizle birlikte top oynayacaktı. Bir şekilde kendisini ikna edip, çift kale top oynardık. Muzaffer’i de kaleye koyardık. Kaleye gelen her topun gol olacağını bilerek onu da oynatırdık. Annesi Muzaffer’i eve yemek için çağırdığında, Muzaffer topunu alıp giderdi, bizim oyunumuz da yarıda kalmaya mahkum olurdu. ...Devamı.»
İnsanın hayatında hatırladığı bazı tarihler ve bazı olaylar vardır, ömrü boyunca unutamaz. Benim de çocukluğumdan başlayarak hatırladığım bazı tarihler ve olaylar var ki bu gün bile çok net bir şekilde hatırlarım. Çocukluğumda Ankara’da evlerimizde camlara takılan siyah perdeler vardı. Akşamları bazen kaleden yayınlanan tiz bir siren sesi ile akşamları bu siyah perdeler çekilir, şehir karanlığa bürünürdü. Aynı anda Etimesgut’tan göğü tarayan ışıldaklar, ihtimal bir hava saldırısı konusunda devamlı bir o yana bir bu yana uçak arardı. ...Devamı.»
Bir dost meclisinde çocukluk anılarımızı tazelerken hatırımıza gelir hep çocukluk oyunlarımız. Çünkü çocuk demek oyun demektir. Çocukken neler oynamazdık ki. Bir daire şeklinde yere bağdaş kurar, ayaktaki ebe ile ‘Al satarım, bal satarım, ustam öldü ben satarım’ oyununu oynardık örneğin. Anımsar mısınız bu oyunu?. Ebe dairenin etrafında dolaşırken hem bu şarkıyı söyler, hem de bezi oturanlara fark ettirmeden bir çocuğun arkasına bırakırdı. ...Devamı.»
Kanımca bu kelimeyi görünce aklınıza çok değişik resimler gelecek. Eskiden varlıklı insanların bir yere gitmek için kullandıkları tek kişilik, kabinli, iki güçlü insanın ön ve arkadan kaldırarak taşıdığı araca verilen isimdi, Taht-ı Revan. Revan kelimesi yol olarak ifade edilir. Taht ise bildiğiniz gibi saygın oturulacak yer anlamına gelmekte. Taht aracı, genelde iki bambu çubuğunun ortasına işlemeli kabin şeklinde yerleştirilen, kimisi perdeli, kimisi işlemeli, hafif ağaçtan yapılı kabinlerdi. ...Devamı.»
Haberler | 
İşçilerin Tarihi
Baharı kim sevmez ki? Hele ilkbaharı sevmeyen yoktur. Tabiat yeniden doğuşa hazırlanır. Yeryüzünde canlılık başlar, koyunlar kuzular, ağaçlar meyve için çiçek açmaya başlar. Bir telaş içinde olur insanlar. Hele toprakla uğraşan insanların toprağa atmış oldukları tohumlar ile sulama ve gübrelemeleri seyredilecek bir uğraşıdır. Bu insanlara hayranımdır. Alın terlerini bu toprağa dökerler. Toprak için ‘TOPRAK ANA‘ denir. Nedeni basittir. Tabiata canlı veren sadece ANA olarak anılır. Bu nedenle ‘ANA’ lara da saygım sonsuzdur. Nasıl bir devri-alemdir ki bir kış sonrası tabiat doğumla canlanır. 
Birkaç yıl önce bir dostu bir vesile ile ziyarete gitmiştim. Kendisi hukuk tahsilini, eğitim enstitüsünden sonra tekamül etmişti. Aslında Çankırı’nın ELDİVAN köyünde doğmuş. İlkokulu köyde okumuş, iki derslik küçük bir okulda. Daha sonra orta ve lise tahsili için Yıldırım Beyazıt Lisesine devam etmiş. Gazi Eğitim Enstitüsünde İngilizce bölümünü bitirdikten sonra Hukuk tahsiline başlamış. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdikten sonra, Yüksek Lisansı da yine Ankara Hukuk Fakültesinde yapmış. Gazi Üniversitesinde İş Hukuku üzerine doktora yapmış bir değerdi kendisi. İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik üzerinde Profesör unvanı almış, ülkemizin ender hukukçularından biri idi. 
Hayatımda yaptığım pek çok iyi iş var ve ben bunlarla gurur duymaktayım. Tabidir ki iyilikler söylenmez. Birisine kötülük olsun diye herhangi bir iş yaptığımı hatırlamamaktayım ancak yaptığım bir işin bir başkasına olumsuz yansıması olmuşsa bunu bilemem. Birisinin üstüne basıp yükselmeyi hele hiç kurgulamadığımı hatırlarım. Hani bir kişinin çıkıp da benim için, ‘ ben bu adamı tanıyorum, çok kötü bir adamdır’ diyeceğini düşünmüyorum. Tam tersine, sadece ülkem dahilinde değil, dünyanın bir çok noktalarında iyiliğimin dokunduğu insanlar olmuştur. 
Kanımca insanın dünyada yaşamaya başladığı tarih ne olursa olsun Anadolu, bu medeniyetlerin bir parçası olmuştur. İnsan varoluşundan itibaren doğa güçlerine her zaman mağlup olmuş ve bu nedenle bu güçleri birer tanrı ile tanımlamış. Bütün kontrol edilemeyen güçler, fırtınalar, boralar, hortumlar ve depremler için, denizlere, yağmurlara, tarımsal verimliliğe, üretkenliğe tanrı veya tanrıçalar tanımlamış. Bu tanrıların hepsinin üzerinde bir tanrının varlığını da kabul etmiş. Yani tanrıların tanrısı olarak dillendirilen bu güce, bir dönem, ZEÜS denilmiş. 
İnanıyorum ki uzun zamandır sizin de dikkatinizi çekmekte. Yaklaşan 2023 yılı seçim neticesini tahmin etmek, pek d zor olmasa gerek. Ortada çok önemli gündemler bulunmakta. Tarım ve hayvancılıkta kırılma noktası, çarpık ekonomi, dış ticaret açığı, eğitimde yetersizlik, halk sağlığındaki derin problemler, dış siyasette yıkım, emniyetteki zaaflar saymakla bitmemekte. İktidar ise ucuz konulara sarılmaya çalışmakta. Nedenini araştırmak gerekir. Gençlik yıllarımızda bazı masa oyunlarına merakımız vardı. LANGIRT adı ile anılan tahtadan oyuncularla bir masanın içinde rakipli futbol maçı yapardık. Şimdi ise bu sanal bir ekranda oyuna dönüştü. 
Kimin yazdığını bilmiyorum, ancak çok duygusal bir kişinin yazdığına emin olduğum bir şarkı sözü vardır. Aslında şarkı bir Rus halk şarkısından gelmekte, ‘Oçi Çorniye’. Şarkının asıl ad ‘Siyah Gözler‘dir. Oçi göz demek ve çorniye de siyah demektir. Bu şarkıyı İspanyolca ‘NATHALİE’ olarak Julio Iglesias söylemişti. Biz de ise bu şarkının sözlerini Garo Mafyan Türkçe’ye uyarlamış. Ajda Pekkan ise söylerdi. Siz de hatırlarsınız; ‘Bir sayfa kopuyor zamandan, ayrılırken sen yanımdan, Bu aşkın daha en başından, korkuyordum ben sonundan, bir günah gibi gizledim seni, kimse görmedi seninle beni, ağlarken içim güldü gözlerim, bir günah gibi gizledim 
Çocukken sinemaya gitmeyi hiç sevmezdim. Nedenini bilmiyordum. Ankara`da Ulus`da birkaç sinema vardı. Ailecek sinemaya gidilirken çok tedirgin olurdum. Film sahnelerinde insanlar senaryo gereği kavgaya tutuşsalar, ben hemen ellerimi yüzüme kapatır, kulaklarımı da kapatır, sahnenin değişmesini beklerdim. Benim için bu bir ıstıraptı. Komedi filmlerinde, o tarihte ünlü komedyenlerin oynadıkları filmler vardı. Laurel ve Hardy`nin yarattıkları karakterlerin Sons Of the Desert, Way Out West ve Block Heads gibi filmlerinde, her iki komedyen birbirine tokat atardı, benimse bunları seyretmeye cesaretim olmazdı. 
Üzerinde yaşadığım ülkemin birçok önemli bilgilerini ezbere bilirdim, hatta bu bilgileri çok yerde kullanırdım. Ancak son yirmi sene içinde eğitim sistemimizde yapılan 17 değişiklikle BAZI bilgileri artık, seneler itibari ile karşılaştırmak mümkün olmamakta. Hani okuduğumuz yıllara geri dönelim, 5 sene ilkokul okuyup daha sonra ortaokula gitmiştik. Orada da 3 sene okuduk. Daha sonra lise tahsili için ailemizin seçtiği liseye okumaya gittik. Son 20 sene içinde bu sistem bırakılıp, başka bir sisteme geçileceği söylendi. 
Kendime bazen kızarım, bu konuyu neden düşünmedim daha önce diye. Kısa araştırma ile bulunacak birçok veri bulunmakta internette. Sorun Google efendiye, versin size cevabı. Aklıma takılmıştı 1868 senesinde birkaç doktorun bir araya gelip kurduğu bir cemiyet vardı. ‘Mecruhin ve Marda-yı Askeriye-yi imdat ve muavenat Cemiyeti’. Bu cemiyet 11 Haziran 1868 yılında kurulmuş. Aslında Türkçe olarak ‘’Yaralı ve hasta askerlere yardım cemiyeti’’ anlamına gelmekteydi. 
Üniversite yıllarımda değişik ortamlarda bulundum, okurken aynı zamanda radyoda çalışırdım. Bu zaman zarfında bir çok dostum, arkadaşım olmuştu. Üniversite yıllarımda bir çok ailenin çocuklarına fen derslerinde yardımcı olmak için evlere ders vermeye giderdim. Hiç unutmam uzun zaman Türk Kızılay Teşkilatının başında Dr. Kemal Demir vardı. Daha sonraları Sağlık Bakanı olarak görev yapmıştı. Çok saygın bir kişiliği vardı. Evleri Ankara Demirtepe’de, cadde üzerinde idi. Üç çocuğu vardı ve üçünün de derslerine yardımcı olmak için haftada birden fazla bu eve giderdim. Bu hizmetin karşılığı olan ücreti her ayın başında alırdım. Tıpkı Radyoda aylıklarımızı her ayın birinci günü almamız gibi. 
Ankara’da bilhassa Anafartalar caddesinde ve Kızılay’da, anacadde üzerinde birkaç tane fotoğraf stüdyosu vardı. Bunlardan aklımda kalanlar Foto Aile, Foto AR, Foto NAİM, ve Foto EGE. Ailecek senede birkaç kez bu stüdyolarda aile resimleri çektirmeye giderken en güzel elbiselerimizi giyer, mümkün olduğu kadar saçlarımızı tarardık. Şimdiki gibi kullandığımız resim çeken akıllı bir cep telefonu yoktu. Hatta evlerde telefonun olması bile bir lüks idi. Bu nedenle fotoğraf stüdyolarına gittiğimizde, fotoğrafı çekecek fotografçı, üç ayaklı fotoğraf makinasının arkasına geçer, bir örtünün altına girerdi. Biz ise, ailecek, kısa bir sedirin üzerine otururduk. 
Kahramanmaraş merkezli depremlerde, hayatını kaybeden çocuklar Hatay'daki bir anaokulunun enkazına asılan balonlarla anıldı. Deprem nedeniyle çok sayıda çocuğun hayatını kaybettiğine dikkat çeken Ogün Abi Çocuk Derneği'nin üyeleri ölen çocukları temsilen Antakya ilçesi Odabaşı Mahallesi Ali Gaffar Okkan Bulvarı'nda bulunan bir anaokulunun enkazındaki demir çubuklara renkli balonlar astı. 
Bu satırları yazdığım 19 Şubat 2023 Pazar gününe kadar deprem konusunda birçok şey söylendi. Yayınlandı. Ben de birkaç makale yazdım, ayorum.com sitesinde yayınlandı. Yazılacak daha pek çok şey var mutlaka. Bugün burada seçtiğim iki makaleye yer vermek istiyorum: İki bilim adamının. Prof. Dr. İbrahim Ortaş ile Prof. Dr. İlber Ortaylı’nın yazdıkları aklın ve bilimin ışığında neler yapılabileceğini, nelerin artık ve mutlaka yapılmasından vazgeçilmesi gerektiğini vurguladıkları, sergiledikleri için okunmalı, saklanmalı. 
Bazı toplumlar tarihleri boyunca karşılaştıkları olaylardan dersler çıkarır. Kimi toplumlar ise bu olayları talih veya kader diye geçiştirir. Ancak aynı olayların tekrar etmesinden mutlaka ders çıkarmak gerekir. Deprem doğal bir afettir ama, onunla yaşamak için dersine iyi çalışmak gerekir. Yıllar önce Hollywood’da bir stüdyoyu gezmeye götürmüştü aile dostumuz. Adını vermek isterim, Dan SEABORG, soy adını kanımca kimya gören insanlar hatırlar. Periodik tabloda en son bulunan SEABORGİUM elementini bulan, GLENN Seaborg’un kuzeni. Üniversal stüdyolarını gezerken EARHQUAKE, yani DEPREM, isimli filmin platformunu gezdik. Yapay depremi sergiledikleri bu platformda gezerken, depremi fiilen yaşatmaktalar. 
“La Vienne” nehrinin geçtiği, Fransa’nın güneybatısındaki Limoges kentinin birçok şeyi ünlüdür: En önce dillere destan dev Garı anılmalı. Mimarisi devrimcidir. Tümü gerçek bir sanat eseridir. Fransa’ın en şık garlarından biridir. Limoges porseleninin özgünlüğünü ise duymayan kalmadı. Alanında dünya birincisidir. Basketbol takımını da unutmayalım : Limoges CSP. Fransa’da defalarca şampiyon oldu. 1993’teyse Avrupa Şampiyonu. Bu kentin çocukları, kadın ve erkekleri mütevazi yaşamları ve kentlerine tutkularıyla tanınır. 
Sahtekarlık sadece sahte para basmakla olmaz. Her şeyin sahtesi olabilir. İnsanoğlunun zeka yapısının dolambaçlı işlere çalıştığını da izleriz. Bir icat çıkar ortaya, hemen peşinden bir sahtesi üretilir. Sahtesi aslından daha ucuza pazar bulur, ve de buram buram sahteyim diye kokar. Sadece maddeyi üretilmek için onlarca saat el emeği ve göz nuru dökerek bir üretim yaparsınız. Bunun içinde harcanan onca yıllık emek vardır, zaman ve akıl vardır. Bu aslında üretimde ana girdidir. 
İlkokul çağımda mahallede Muzaffer isimli bir çocuk vardı. Ailesi varlıklı olduğundan bir tek onun topu vardı. Ancak narin bir yapısı olduğundan bizlerle oyun oynamaya yanaşmazdı. Hatta annesi pencereden kendisine bağırarak bizlerle oynamamasını tembih ederdi. Biz pek anlam veremezdik. O yalnız tek başına topla oynayamazdı, annesini dinlemese bizle birlikte top oynayacaktı. Bir şekilde kendisini ikna edip, çift kale top oynardık. Muzaffer’i de kaleye koyardık. Kaleye gelen her topun gol olacağını bilerek onu da oynatırdık. Annesi Muzaffer’i eve yemek için çağırdığında, Muzaffer topunu alıp giderdi, bizim oyunumuz da yarıda kalmaya mahkum olurdu. 
İnsanın hayatında hatırladığı bazı tarihler ve bazı olaylar vardır, ömrü boyunca unutamaz. Benim de çocukluğumdan başlayarak hatırladığım bazı tarihler ve olaylar var ki bu gün bile çok net bir şekilde hatırlarım. Çocukluğumda Ankara’da evlerimizde camlara takılan siyah perdeler vardı. Akşamları bazen kaleden yayınlanan tiz bir siren sesi ile akşamları bu siyah perdeler çekilir, şehir karanlığa bürünürdü. Aynı anda Etimesgut’tan göğü tarayan ışıldaklar, ihtimal bir hava saldırısı konusunda devamlı bir o yana bir bu yana uçak arardı. 
Bir dost meclisinde çocukluk anılarımızı tazelerken hatırımıza gelir hep çocukluk oyunlarımız. Çünkü çocuk demek oyun demektir. Çocukken neler oynamazdık ki. Bir daire şeklinde yere bağdaş kurar, ayaktaki ebe ile ‘Al satarım, bal satarım, ustam öldü ben satarım’ oyununu oynardık örneğin. Anımsar mısınız bu oyunu?. Ebe dairenin etrafında dolaşırken hem bu şarkıyı söyler, hem de bezi oturanlara fark ettirmeden bir çocuğun arkasına bırakırdı. 
Kanımca bu kelimeyi görünce aklınıza çok değişik resimler gelecek. Eskiden varlıklı insanların bir yere gitmek için kullandıkları tek kişilik, kabinli, iki güçlü insanın ön ve arkadan kaldırarak taşıdığı araca verilen isimdi, Taht-ı Revan. Revan kelimesi yol olarak ifade edilir. Taht ise bildiğiniz gibi saygın oturulacak yer anlamına gelmekte. Taht aracı, genelde iki bambu çubuğunun ortasına işlemeli kabin şeklinde yerleştirilen, kimisi perdeli, kimisi işlemeli, hafif ağaçtan yapılı kabinlerdi. 
