Behice Boran, elinizdeki bu satırlarda demokrasinin “kağıt üzerindeki özgürlükler”le sınırlı kaldığı bir toplumsal düzene sert bir eleştiri yöneltir. Onun için özgürlük, yalnızca yasalarla tanımlanan bir “haklar bütünü” değil, aynı zamanda bu hakların fiilen kullanılabilme imkanıdır. Yani bir bireyin gazete çıkarma hakkı olması, o gazetenin basılabileceği, dağıtılabileceği ve okunabileceği maddi koşulların da mevcut olmasını gerektirir. Aksi takdirde bu hak, soyut bir “süs”ten ibarettir.  ...Devamı.»

Gerçekten kim? Anneniz mi, sabahın ilk ışığıyla uyanan telefonunuz mu, yoksa size hep daha hızlı ol diye bağıran ekonomik sistem mi? Ya da o, içinizde sessizce duran, namağlup gibi görünen ama aslında sürekli fısıldayan yetser hara (İbranice: kötü eğilim) mıydı??? “Geç kaldın. Artık yapamazsın. Bu fırsat kapandı.” Bu sözlerin zihninizde bıraktığı etkiyi bir an ölçün, biçin. İçinizde bir kilit kapanıyor mu, bir hareketi mi erteliyorsunuz, yoksa kalbiniz hafifliyor, bir kapı mı aralanıyor?  ...Devamı.»

Değerli Büyüklerim, Dostlarım, Kardeşlerim… Bugün birçoğunuzun farkında olmadığı çok önemli bir toplumsal konudan bahsetmek istiyorum. İlk önce kısaca bir tarihsel girizgah yapacağım sonrasında asıl konuyu haykıracağım. Türkiye’de polis teşkilatının kökleri Osmanlı Devleti’ne uzanır. 1826 yılında Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasının ardından devlet, asayişi sağlamak için yeni bir güvenlik yapılanmasına ihtiyaç duydu.Bu çerçevede 10 Nisan 1845’te İstanbul’da ilk polis teşkilatı kuruldu. Bu tarih, bugün hala Polis Günü olarak anılmaktadır.  ...Devamı.»

Uzun zamandır, Karlı Kayın Ormanındayım. Bu ağustos akşamında İstanbul Bayrampaşada Demirkapı Caddesinde kafaya koydum. Karlı Kayın Ormanı ile hesaplaşmalıyım, bende hangi pencereleri açıyor bunu idrak etmeliyim. Karlı Kayın Ormanının her harfinde manayı hissetmeliyim. Buna kafayı yormayı düşündüm sonra vazgeçtim ve sonra ormanda yürümeye başladım. Mi Anohi-Kimim ben diye başladım yazmaya. Sordum Mi Anohi…  ...Devamı.»

Göztepe’de, Sokuttan bir önceki akşam. Pencereden sızan rüzgâr perdenin ucunu hafifçe titretiyor, lambanın sarı ışığı kitap sayfasına düşüyordu. Elimde bir kitap vardı. İçinde J. S. Bach’ın İki Keman İçin Re Minör Konçertosu üzerine bir yazı vardı. Cümleler arasında gezinirken, yazının derinliklerinden bir düşünce doğdu. Bu iki keman… bir şekilde Moşe ve Aaron’a benziyor. Bir süre sessiz kaldım. Müzik yükseldi zihnimde, biri şelale gibi, diğeri ise derin bir nehir gibi akıyordu.  ...Devamı.»

Tiksiniyorum, faşist Rus işgali altında tanıdıklarım eziyet çekerken, insanların, sözde politikacıların, sözde akademisyenlerin, bir halkın soykırıma uğramasına, bir ülkenin göz göre göre işgal edilmesine, yaptıkları futbol maçı yorumcularına benzeyen söylemleri açıklamaları beni iğrendiriyor. İnsanlık Demokratik Ukrayna Devletinin Kurtuluş Savaşına şahitlik ediyor ama maalesef tepkiler yetersiz. Ukrayna halkı, Yahudisi, Müslümanı, Hristiyanı, Budisti, Hindusu topyekun bir kurtuluş ve varoluş mücadelesi veriyor.  ...Devamı.»

Ben, atalarımın kıyılarından binlerce kilometre uzakta doğdum. Yine de Kırım’ın rüzgarları hala kanımda fısıldıyor. Anavatanımın işgali sadece toprağa bir yara değil, insanlığın vicdanına düşen ağır bir gölgedir. Her manşette, her iktidar nutkunda, adaletin bir kez daha ihanete uğradığında nasıl isyana dönüşeceğini unutanların sessizliğini duyuyorum.  ...Devamı.»