![]() |
|
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
|
Bir Ozan Daha Geçti Gökyüzümüzden - İlhan Berk
![]() Sonbahar Hep böyle çıkıp gelmiştir Sonbahar dağlarımıza Bir elinde karanfil Bir elinde yüreği Ağacın Her Sabahki Duyduğu Ah, nasıl sevindiğimi bilmezsiniz İmkanı yok, her sabaha çıkışımda Beni nasıl deliye döndürdüğünü Havaya sürünüp geçen bir kırlangıcın Bir gökyüzünün değişinin dallarıma Her seferinde yeniden geliyorum dünyaya Yeniden büyüyüp gelişiyorum Anladınız ne demek istediğimi. Sunu Bir bize mahsus değil Dünyayı vazgeçilmez bulmak. Bir serçecik tanırdım ki ben Yüreğini yarıp baksaydınız Bir gökyüzü bulacaktınız eminim Eminim İstanbul'dan. 1952 – Günaydın Yeryüzü Tohum Kurtulmuşum kıl çuvaldan Değmiş ıslak toprağa vücudum Kök salmışım bir gecede Bir gündüzde değmişim maviliğe Durmadan büyüyorum Görür gibi oluyorum şimdi Bütün ev halkını Yedi kişi aç susuz kaldılar da Beni aş etmediler Koca kışta kıyamette Aklımda işte bütün konuşulanlar Bir gün bir toprağımız olur da Kıl çuvaldan kurtarıp beni Toprağın sıcaklığına Tutup koyuveririz dedikleri Sunu Karşı yola güneş vurdu Ver elini gökyüzü Bundan böyle işim gücüm yaşamak Kötüyü iyi kılmak Ölüme gülüp geçmek 1953 - Türkiye Şarkısı Toprağın bol olsun İlhan Berk. Maviler içinde yat. İlhan Berk (1918, Manisa / 28 Ağustos 2008, Bodrum) ![]() İlhan Berk Bodrum'da yaşamaktaydı. İlhan Berk, kendini tümüyle yazmaya vermiş, bir anlatı kitabı dışında, yalnız şiir ve şiire ilişkin yazılar yazmıştır. Berk, modern dünya şiirinin iki büyük şairi sayılan Arthur Rimbaud ve Ezra Pound'un kimi şiirlerini de çevirerek kitaplaştırmıştır. Kül adlı kitabıyla 1979 yılında Türk Dil Kurumu ve İstanbul kitabı ile de 1980 yılında Behçet Necatigil Şiir Ödüllerini kazanmıştır. İlhan Berk 1983'te Deniz Eskisi adlı kitabıyla, Yedi Tepe şiir Armağını'nın 1988'de de Güzel Irmak adlı kitabıyla Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü (F. Edgü ile) almıştır. 28 ağustos 2008 tarihinde Bodrum'da 90 yaşında vefat etti. İlhan, Berk, ilk şiirlerini Manisa Halkevi'nin dergisi Uyanış'ta yayımlamıştır (1935). Berk, 19 yaşındayken Güneşi Yakanların Selâmı adıyla kitaplaştırdığı bu şiirlerinde "hece vezni" kullanmakta ve o dönemin şiir anlayışına özgü birkaramsarlık taşımaktadır. "Sonsuzluk", "kızıl", "hulya", "ateş" en sevdiği sözcükler olarak görünmektedir. Sembolist şiirden esinlenilmiş izlenimi veren imgeler yapmayı sevmektedir: "Bir karanlık gecenin masmavi seherinde / Kızıl başörtünle gül yüzlü bahçede görün". ![]() İlhan Berk, daha sonra 1940'lara doğru Yeni Edebiyat anlayışı içinde yer almış, Servet-i Fünun (Uyanış), Ses, Yığın, Yeryüzü, Kaynak gibi dergilerde yazmıştır. Türk şiirinin en deneyci şairlerinden biri olan İlhan Berk, durmadan yatak değiştirerek, ama bazı sorunsallara hep bağlı kalarak şiirini günümüze kadar eskitmeden getirmeyi başarmıştır. Ödülleri Kül, 1979 TDK Şiir Ödülü. İstanbul, 1980 Behçet Necatigil Şiir Ödülü. Deniz Eskisi, 1983 Yedi Tepe Şiir Armağanı Güzel Irmak, 1988 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü. Yapıtları Şiir Güneşi Yakanların Selamı (1935) - İstanbul (1947) - Günaydın Yeryüzü (1952) - Türkiye Şarkısı (1953) - Köroğlu (1955) - Galile Denizi (1958) - Çivi Yazısı (1960) - Otağ (1961) - Mısırkalyoniğne (1962) - Âşıkane (1968) - Taşbaskısı (1975) - Şenlikname (1976) - Atlas (1976) - Kül (1978) - İstanbul Kitabı (1980) - Kitaplar Kitabı (1981) (Seçilmiş Şiirler) Deniz Eskisi (1982) (Şiirin Gizli Tarihi'ni de içerir.) - Delta ve Çocuk (1984) - Galata (1985) - Güzel Irmak (1988) - Pera (1990) - Dün Dağlarda Dolaştım Evde Yoktum (1993) - Avluya Düşen Gölge (1996) - Şeyler Kitabı Ev (1997) - Çok Yaşasın Sayılar (1999) Başlık yazısı Anlatı Uzun Bir Adam (1982) Tokat Niksar (1984) Çeviri A. Rimbaud : Seçme Şiirler (1962) Dünya Edebiyatında Aşk Şiirleri (1968) Dünya Şiiri (1969) Antoliji Başlangıcından Bugüne Beyit Mısra Antolojisi (1960) Aşk Elçisi (1965) Diğer Şifalı Otlar Kitabı (1982) El Yazılarına Vuruyor Güneş (1983) E. Pound : Seçme Kantolar (1983) Şairin Toprağı (1992).
YorumlarHenüz Yorum Yazılmamış Yorum Yazın
|
![]() ![]()
| Tüm Yazarlar |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |