A Yorum
  Acilis Sayfasi Yap Sik Kullanilanlara Ekle  

   
A yorum Kurum
iletisim
login
yayin ilkeleri...



yazi dizileri

Yazı karekteri : (+) Büyük | (-) Küçük

Silinmeyen Renkler

Kategori Kategori: Çağın Abi ile Aspor | Yorumlar 1 Yorum | Yazar Yazan: Ahmet Çağın | 08 Eylül 2012 03:38:45

Soğuk kış günlerinde fırınlı sobada annemin akşamdan mayaladığı hamurla yaptığı çöreklerin, böreklerin kokusuyla gözlerimizi açardık. Ispanaklı, patatesli, patlıcanlı, peynirli, yumurtalı çörekler kahvaltı soframızda hep yerini alırdı. İçinde sudan başka bir katkısı olmayan çörekler bile çok lezetli gelirdi.

Babam her sabah, kalkın saat dokuz oldu diye bizi altıbuçukta uyandırırdı. Ben, Uğur ve Ziya Akdere Ortaokulu’na kayıt olmuştuk. Uğur ve Ziya ile sadece bir dönem süren heyecan, korku, eğlence dolu okul yolu serüveni başlamıştı.
 


İstisnasız her sabah okula geç kalırdık.
 
Her sabah erkenden çıkar, aynı saate Ziyaların kapısını çalardım. Genellikle kahvaltı ediyor olurlardı. Ziya ile çıkıp hemen yan bahçedeki Uğurların kapısını çalardık, büyük bir tuhaflık yoksa Uğurlar uyuyor olurdu. Bir telaş kalkarlar acele ile kahvaltı yaparlardı. Evde ekmek yoksa Kürt bakkala uzanıp ekmek almak da bana kalırdı. Uğur’un acele  kahvaltısından sonra koştura koştura kestirmelerden yola düşer okula yetişmeye çalışırdık.
 
Uğur ve Ziya birlikte okula gidip gelmek için çok nedenimiz vardı. İyi arkadaştık. Yol uzundu. Çok eglenceliydi. Ziya’yı dolduruşa getirip, zilleri çalıdırıp kaçmanın zevkine kapılmıştık. Okula geç de kalsak o binaların önüne gelince, Uğur ya da ben başlardık.
 
Ziya ayıp! Bugün bari yapma!  Zilleri çalma, adamlar yakalar filan.
 
Ziya dayanamazdı.  
 
Bascaaaam lan. Onlardan mı korkacağım!
 
Ve zillere yönelirdi. Onu dolduruşa getirmenin keyfiyle kaçıp saklanırdık. Ziya, zillere basma yeteneğini o kadar geliştirmişti ki, parmaklarını, kolunu, dirseğini panoda bulunan düğmelerin hepsine basıp aynı anda zillerin tamamını çalabiliyordu.
 
Zillerle olan eğlencemiz ilk yarı yıl boyunca sürmüştü.Hiç yakalanmadık. Ama Akdere Ortaokulu’na bir türlü ısınamamıştım.  Dayakçı öğretmenlerin ününü daha okula başlamadan abilerimizden duymuştuk. Okul müdürü Ekrem Şakül, elinde sopayla dolaşan Sinan Doğru, abilerimizi yalancı çıkarmamıştı. Sosyal Bilgiler dersimize giren Ekrem Şakül dayak atmaktan o kadar keyif alıyordu ki sınıfta tatmin olmazsa odasına çağırıp orada devam ediyordu.
 
Ziya ve Uğur’ la okul yolu ne kadar keyifli de olsa, üstelik bir de sınıf takımı kurmuştuk, sık sık sınıf maçları yapıyorduk, ikinci dönem kaydımı okul müdürü Şakül Beyin “sene sonunda doğrudan sınıfta kalırsın” temenisiyle ablamın okuduğu 29 Ekim Orta Okulu’na yaptırdık. Orada da sınıf maçlarının başlaması uzun sürmedi.
 
29 Ekim Ortaokulu, Abidinpaşa’da Başkent Lisesi olarak inşaa edilmiş daha sonraları yanıbaşına yapılan yeni binaya  lise taşınmış, eski bina 29 Ekim Ortaokulu olmuştu. Okulun sahaları küçüktü.  Ortaokulun bayrak töreni yapılan ön bahçesinde, ortada Eyfel kulesinin kötü bir maketi gibi duran basket potalarının olduğu demir yığını vardı.  Sayısız boru parçalarının yatay, dikey ve eğik olarak birleştirilmesiyle yapılmış bu basketbol potaları, futbol sahası olarak belirlediğimiz alanın içinde kalırdı.  
 
Bu  potalar da, tıpkı bizim mahalledeki dut ağacı gibi tüm maçlarımızda oynar, sektirmeden  her maçın sonucuna müdahale ederlerdi. Dut ağacına, basket potalarına, sahanın şekline, arazinin eğimli ya da düz olmasına, kalelerin taştan olmasına aldırmazdık. Ama formalı bir takıma karşı günlük giysilerle sahaya çıkmak maça yenik başlamak gibiydi.
 
Ortaokul yıllarımızda,  Ankara mahalle takımlarında Axaj forması moda olmaya başlamıştı. Renkler farklı olsa da şekil aynıydı. Genellikle formanın ortasında dikey olarak üçte bir  oranında koyu renk bir çubuk olur,  yanlar ve kollar açık renkte olur, yaka ve kol ağızları koyu renkle biterdi.
 
Rakiplerimizden biri, turuncu mavi renkleri kullanarak Axaj formasını  yaptımıştı. Onlarla oynarken, onları izlerken forma o kadar gözümüzü alırdı ki, ne sonuç ne de kimin nasıl oynadığı önemliydi. Varsa yoksa forma!  Hele bir de bariz ton farklarıyla bile olsa pazardan alınmış şortları ve tozlukları varsa, moral olarak maça başlamadan çökerdik. Belleğimi yokluyorum, yaş ortalaması bizden bir kaç yaş büyük olan bu turuncu-mavili takımda bir yüz bir ad anımsamaya çalışıyorum, aklıma kimse gelmiyor ama o forma ve renkleri bugün bile gözümün önünden gitmiyor.
 
Formalar, hepimizde aynı etkiyi yaratmış olmalı ki tıpkı ilk futbol topumuzu aldığımız gibi para toplayıp forma yaptırmaya karar verdik. Axaj forması gibi olacaktı ama kırmızı-mavi, ortası mavi gövdeninin, yanı ve kollar kırmızı. Bir örgücüye siparişleri verdik. Beklemeye koyulduk.
 
Ne büyük bir heycandı! Daha evel kendimiz atletlerimizi boyayarak forma yapmış, futbol topu almış, sonraları bir çoğumuz Beşiktaşlı oldugumuz için Salı pazarından annelerimize siyah-beyaz çubuklu formalar aldırmıştık. Renlerini kendimizin  belirlediği bu kırmızı –mavi formanın şekli kopye de olsa hepimizi daha çok heyecanlandırmıştı. Formaları alınca arkalarına numara bastırdık. Ciddi bir takım olmaya başlamıştık. 
 
Forma kimlik hatta pasaport olmuştu. Yaşımıza göre hayli uzak sayılabilecek Sincan, Aydınlıkevler, Gazi çiftliği gibi uzak semtlerde, oynadığımız maçların, keyifli yolculukların kapısını açmıştı.  Başka illerden gelip Ankara’yı çevreleyen arka mahallelere yerleşmiş,  şimdilerde birer  merkeze dönüşen ya da artık şehrin içinde kalan Keçiören, Etlik, Dikmen,Yenimahalle, Hasköy, Aktepe’de, Balgat, Yenidoğan,Hüseyingazi’de, Mamak’da,  Tuzluçayır,  İmrohor, Seyranbağların’da bir çok akranımızla aynı hayalleri paylaşmıştık.  
 
Biz forma renklerini seçerken abilerimiz de beyaz kireç badanalı gecekondu duvarlarına yazacakları sloganların boyasını seçiyordu. Kahreden kahredeneydi. Duvarlar neyin kahrolduğuna karar veremiyordu. Çünkü sık sık kahrolacak ideolojilerle,  kahredenlerin adları başka boyalarla değiştiriliyor, duvarların da kafası karışıyordu.
 
Gün geçtikçe arkadaşlarımız ve formalarımız eksildi. Kimileri uzaklara gitti, kimileri yakınken uzak kaldı. Duvarlar yıkıldı. Kahredenler değişti kahrolanlar değişti. Uğur,  düğün konvoyunda dolmuşun camından salladığı formasını kaptırdı. Geride belleklerimizdeki renkleri kaldı ilk formalarımızın.
 

Facebook'ta paylaş   |   Twitter'da paylaş


 | Puan: 10 / 6 Oy | Yazdırılabilir SayfaYazdır

Yorumlar

Aynur GÖKKAYA { 02 Temmuz 2013 12:58:40 }
Yazıyı okurken çörek kokularını, geçmişin maddi fakir manevi çoook zengin günlerini hatırlarken, o mahallenen sıcaklığını bulmak çok zor diye düşünüyorum.
Diğer Sayfalar: 1.

 

Yorum Yazın



KalınİtalikAltçizgiliLink  
Simge Ekle

    

    

    

    







Türbülans vakaları iklim değişikliği etkisi mi?
Dünyanın gözü kulağı Ortadoğuda: İran-İsrail gerilimi tırmanıyor.
İsrail, Gazze'de yardım konvoyunu hedef aldı: Biri Avustralyalı 7 kişi öldürüldü
DEVLET-ULUSTAN FEDERASYONA, ekitap
Dünyada altın madenciliği nasıl yapılıyor, kazalar ne kadar yaygın?

Gazze'de savaş hukukunu ihlal etmiş olabilecek 6 İsrail saldırısı.
MİLLİLER DE
YENİDEN UMUD IŞIĞI
"ALO NACİ, BURASI PARİS: HALK CEPHESİ KURULUYOR DUYDUN MU?"
Norveç, İrlanda ve İspanya Filistin'i tanıma kararı aldı.

Türkiye'de açlık sınırı 20 bin TL'ye dayandı
Tayland esrarı yeniden yasaklıyor.
İstanbul kirada Avrupa’nın lideri
Türkiye AB’nin 6 milyar Euro mülteci yardımını nasıl harcadı, AB Sayıştayı’nın eleştirileri neler?
Yoksulluk sınırı bir yılda 24 bin TL arttı.

Fahri Kiamil
İki annenin başlattığı akıllı telefon karşıtı hareket çığ gibi büyüdü
Afganistan'da onlarca arkeolojik alan buldozerle yıkılarak yağmaya açıldı.
Franz Kolschitzky: Viyana Kuşatması'ndan Kalan Kahveleri Değerlendiren Girişimci
Kış güneşi arayan Britanyalıların adresi Türkiye

"İNEK BAYRAMI" ekitap
Dünya tarihini şekillendiren 6 içecek türü
Taş Kağıt Makas Oyunu (Jan Ken Pon)
"DUHOK KONUŞUYOR" ekitap
ENTERNASYONAL

Niyetime İlham
KİBİRLİ GÜÇ ZEHİR - ERDEMLİ BİLİM PANZEHİR
KARARLILIK - KİŞİSEL ALTYAPI
TARİHSEL KİŞİLİK
TARİHSEL İNSAN

'Yeşil İslam' Endonezya'yı iklim çöküşünden kurtarabilir mi?
İsviçreli kadınlar AİHM'de görülen iklim değişikliği davasında zafer kazandı.
Yorgun dünya artık yavaş dönüyor
Avustralya’daki dev yosun ormanlarını yapay zekâ koruyor
2023'te sıcaklık rekoru kırıldı

Apple otomobili ABD'de üretime bir adım daha yaklaştı.
Yaşgünün Kutlu Olsun James Webb Uzay Teleskobu
Su ve deterjan olmadan çalışan bir çamaşır makinesi
Akıl okuyabilen robot tasarladılar
Sanal Gerçeklik, Artırılmış Gerçeklik , Metaverse, Sanal Uzay Nedir?

Otizmin arkasından Neandertaller çıktı.
Beynimiz uykuda geleceği tahmin etmeye çalışıyor.
Bilim insanı Matthieu Juncker ekosistemi gözlemlemek için ıssız adada 8 ay tek başına kalacak.
Beynine çip takılan kişinin düşünceleri 25 dakika boyunca okundu.
14 Mart Pi Günü, Günün Kutlu Olsun Pi !

Haberleri takip etmeyenlerin sayısı artıyor…
İstanbulluların %44'ü kıt kanaat geçiniyor
Türkiye artık yabancılar içinde ucuz değil…
2023'te 282 milyon insan açlık yaşadı.
Servet dağılımı adaletsizliği: Türkiye'de %1’lik kesim servetin %40’ını alıyor

"RAHATI KAÇAN" ADAM
GÜZİN'LE
GEÇİTKALE'DEN GELİYORDU...
GENÇ BİR YAZARA BİRKAÇ TAVSİYE
DEĞİŞİYOR, YOKSULLAŞIYOR

Çarpık Eğitim
Ziyafet
Kim Aptal, Kim Akıllı
SİVAS
SAMSUN

Mimar Sinan: Bir Dehanın Yükselişi ve Osmanlı Mimarisinin Zirvesi
İskandinav Göçleri ve Vikinglerin Avrupa Üzerindeki Etkisi
Hümanizm Nedir?
Osmanlı’da kahve kültürü, Osmanlı’da kahve isimleri..
Amerika’da Ayrımcı Politikalar ve Siyahi Mücadele Tarihi


kose yazarlari En Cok Okunanlar
Son 30 günde en çok okunanlar
En Cok Okunanlar










Basa git