Farkında olmadan yıldızlar aydınlatmış yaşamımı.... Belleğimdeki aralıklı pırıltılar, şimdi çok uzaklarda kalan o yıldızlardan mı?....

 

SATILMIŞ PEHLİVAN

 

Doğduğum kentten 12 yaşımda ayrıldım,

Bazı şeyleri anımsıyorum…

 

Şimdiki festivaller yerine

Panayırlar kurulurdu…

Sonbaharlarda

Kentin alt başında.

 

Köylüler- kentliler

Ürettiklerini satmaya çalışırdı,

Eğlencelerle birlikte…

 

Güreşler tutulur,

Çocukların ellerinde on para, yirmi para…

Dönme dolapların yanında…

 

Baş pehlivanı seçilir…

Meydan eğlence yerine döner.

 

İlk okulun son sınıfları

 

Konuk bir pehlivan

Namazgah denen meydanda

Merzifonlu pehlivanlara

Meydan okuyor

Güreş var!!!

 

Koştuk Namazgaha…

 

Pehlivan

Ellerini kisbetine vura vura

Dolanıyor ortalıkta…

 

Biraz sonra bizim Merzifonlu pehlivan da...

Heyecan dorukta

Korkuyoruz, yenilirsek!…

 

Güreş başlıyor…

Birbirlerine elense çekecekler

Oyunlarını gösterecekler!

Heyecanla bekliyoruz…

 

Karşı karşıya gelip

Selamlaşıyorlar

Güreş başlıyor…

 

Bizim pehlivan

Aniden dalıyor

Kucaklayıp

Yerden kaldırıyor

Havada çevirip

Sırtüstü yatırıp

Sırtını yere getiriyor…

 

Güreşin bitmesi iki dakika!..

 

Konuk pehlivan neye uğradığını anlayamıyor,

Biz de!..

Şaşkın

Sağa sola bakınıyor

Ne oldu diye…

 

Nasıl üzgün!..

 

Yerden kalkıyor

Aptallaşmış…

 

Kendini toparlayınca

Yerde yatan telefon direğini

Kaldırıp havaya dikiyor kucağında

 

Meydanda bir tur atıyor…

 

Direğin kalın tarafını

Çenesine koyup bir tur daha…

Alkışlar…

 

Meydanın egemeni gibi şimdi…

 

Yenilen pehlivan ben miydim!?

 

Sevinemiyorum, üzgünüm…

 

Oysa bizim pehlivanın yenmesini istemiştim!..

 

 

***

 

 

Pehlivan öyküleri çoktur ya!...

 

Babam  anlatmıştı bir tanesini:

 

Pehlivanlar nerede bir pehlivan olduğunu duysalar

Hemen onunla güreş tutmaya giderlermiş…

 

Bir pehlivan düşmüş yollara…

Tarlada çift sürer diğeri

Tohumlar önlüğünde.

 

Pehlivan,’’Ne ekeceksin?’’ deyip

Bir tutam buğday alır önlüğünden

Parmaklarının arasında sıkınca buğdaylar un!..

 

Bunu gören çiftçi  

Sabanın kollarına yüklenir,

Öküzleri havaya kaldırır

Aradığın pehlivanın evi işte orada der…

 

Çiftçinin kız kardeşi

Yabancı pehlivanı konuk eder.

Akşama doğru Çiftçi de gelir

Yemek yenir, Pehlivana yatak serilir…

 

Çiftçi, kız kardeşine olayı anlatır

Parmakları arasında buğdayı sıkınca un etti

Bu adam korkarım beni yener…

 

Tasalanma!..

 

Konuk pehlivan uyur

Kız çıplak ayak tabanlarını

Onunkine yapıştırır…

Öylece uyurlar.

 

Sabah olunca

Konuk Pehlivan

Çok yorgun,

Güreşemem!..

Der köyüne döner…

 

 

***

 

Karacakayalı Satılmış Pehlivan

Çok ünlüydü

Güçlü, yiğit, alçak gönüllü…

 

Babama dayı der

Akrabaymışız…

 

Satılmış Pehlivan’ı

Kimse yenememiş.

 

Hastalanmış

Güreşi bırakmış…

 

Bizim eve getirdiklerinde 

Halsiz,

Ama nasıl bir yiğit olduğu belli…

 

Anasıyla  gelmişti…

 

Arada bir nöbet geliyormuş…

Derdine çare aranacak!..

 

Eve konuk gelince

Günlük yaşam renklenir

Ev daha canlı ve neşeli olur…

Sevindiğimi anımsıyorum.

 

Bir sivil bir de asker

Doktor var kentte.

 

Hangisine gitti?!

 

İlaçlar, dinlenme!..

 

Don gömlek beyaz

Yatıyor Pehlivan…

 

Gecenin bir saati

Bir patırtı!

Hamle ediyor pehlivan

Don Kişot gibi…

Kalabanın üstüne fırlamış

Meydan okuyor bilinmeyene!..

Ne dediği anlaşılmaz…

 

Uyandık

Babam kollarından tutmuş

Yere indirmeye

Yatıştırmaya çalışıyor,

Güç yetmez…

Anası telaşlı, üzgün..

Kardeşim Hasan ve ben

korku içinde…

 

Kükrüyor pehlivan!..

Zar zor aşağı indiriliyor…

 

Birkaç gece böyle,

Kalabanın üstünde don gömlek

Beyaz hayalet!..

 

Küfrediyor, bağırıyor…

Annem, babam, anası

Zapt edemiyorlar

Satı anam iki büklüm,

Öksürüyor yatağımızda.

 

Onunla yatıyorum…

Astımı var…

 

Pehlivanın öfkesi geçmiyor…

Gündüz sakin,

Yatağında…

 

Geceleri uyanıyoruz

Neler görüyor?!.

 

Her gece pehlivan Don Kişot!..

Mızraksız…

 

Satılmış Pehlivan, anası

Uzunca bir zaman kaldılar bizde…

Nöbetleri geçer gibi olunca

Döndüler köylerine…