Tam şu anda Kayın ağacının altında oturmuş gölgesine güveniyor olsaydık neler hissederdik bilemediğimiz bir yer ve zaman içindeyiz. Her şey adı Can, bakışı candan bir çocuğun minik parmak uçlarından notalar dökülmesi ile mi başladı, yoksa akşamdan hazır mıydı gönül şarkılanmaya bilemiyorum. “Sizin adınız ne?” dedi çocuk, iznini isteyerek çalmayı bildiğim tek şarkıyı tuşlara acemice dokundurduktan sonra. “Sanatçıyı tanıyordum da bu şarkıyı bilmiyordum” dedi.


 “Gülizar süt gölünden yeni getirdiği nasibi çocuklarına pay etmiş gibi sevinçliydi.” dedi yazar. Bu sayede bir makamla tanıştım. Hüseyni ile Muhayyer makamı arası bir makammış Gülizar makamı. Ardından kalbe şifa olan eserini dinlemeye başladım Oruç hocamın Hüseyni makamından. Suların yolları yıkadığı gibi yıkar sekinenin gözyaşları. Bilecek yaşa gelmişim.
Türk mitolojisinde Yada taşının yağmuru kontrol ettiğine inanıp dua etmişler. Bunu bilmezdim.

Gülizar makamından olsun, Yunus Emre olsun

Dertli ne ağlayıp gezersin burda
Ağlatırsa Mevlam yine güldürür
Nice dertli kondu göçtü burada
Ağlatırsa Mevlam yine güldürür

Bu dert benim munisimdir yarimdir
Arşa çıkan benim ah ü zarımdır
Seni ağlatan lutf ıssı kerimdir
Ağlatırsa Mevlam yine güldürür

Daim Hakk'a cemalini dile dur
Zikr ile Mevlayı dilden anadur
Kahrı kime ise lütfu onadır
Ağlatırsa Mevlam yine güldürür

Sevdaya salma şu garib başını
Akıtır gözünden kanlı yaşını
Kerimdir onarır kulun işini
Ağlatırsa Mevlam yine güldürür

Yunus senin gözlerinde çok hal var
Önünde uğrayıp geçecek yol var
Gece gündüz dur da Mevlaya yalvar
Ağlatırsa Mevlam yine güldürür

Günün geri kalanında tıkanan boru yüzünden mutfağımı basan suyu temizlerken, tıkanıklığın neden olduğu taşmaları mı düşünsem,  akacak su boruda durmaz deyip gülüp geçsem mi bilemedim.

Şairin dediği gibi her insan yalnızdır. Satırlar var neyse ki. Sular seller gibi satırlar da var. Satır aralarında sessizlikle anlatılanlar bir de.

Bir yerlerde saçlarına ceza kesilmiş artık yaşamayan küçük kadınlar da var.

“Size ihtiyacım var biraz konuşalım” diyen genç öğretmen arkadaşıma “kelin ilacı sana yaramaz kendi kelliğine çare bulamamışsa” dedim.

Elimizi bulabilirsek vicdanımıza koyalım. Belki her şey daha kolay olur.

Eylül’de doğanlar az buçuk bilir ki akıl sahibi olmak biraz da deliliği barındırır. Delilik, arayan eli yakar. Yarası olanlar birbirini aklından tanır.