Osmanlı Devleti’nin Osman Bey ile kurulduğunu yazar tarihçiler, ancak benim şahsi kanaatimce Osman Bey, Kayı aşiretinin başı olarak Söğüt ve civarında yerleşik olduklarında devlet vasfı yoktu. Osman Bey’in kayıtlı bir tuğrası bile mevcut değil. Kervan yollarını kontrol etmek, Anadolu’da yerleşik Bizans tekfurlarından haraç almak esasına bağlı bir aşiret düzeni görmekteyiz. Aşiretin gelirlerini bu şekilde özetleyebiliriz. Osman Bey, Ertuğrul Gazi’nin Türk eşi Halime hatundan olmadır.


Orhan Bey zamanında bu düşüncenin ilk adımlarının 1354 yılında Trakya’ya geçmekle atıldığını hatırlarız.  Bu dönem Osmanlı’da ilk kırılmaya şahit olmaktayız. Orhan Gazi’nin eşi Rum asıllı Holofira, Yarhisar Tekfuru’nun kızıdır. Yani Osmanlıda artık Türk ırkından kopuş 1299 yılında olmuştur. Mutlaka bilirsiniz Holofira, Bilecik tekfurunun oğlu ile evlenmesi sırasında, düğün alayına yapılan bir baskında kaçırılmış ve Orhan Gazi ile evlendirilip Nilüfer Hatun adı konulmuştur. Nilüfer Hatun I. Murat, yani Murat Hüdavendigar’ın annesi olup Türk olmayan RUM kanı taşır.

Zaten bu kırılma daha sonraki bütün Osmanlı Devletinin başına geçen padişahlar için de geçerlidir. I. Murat’ın annesi de RUM asıllı Gülçiçek hatundur. Ancak Gülçiçek Hatun hakkında detaylı bilgi yoktur, ne doğumu ne de vefatı bilinir.  Ancak I. Bayezit’in annesi olduğunu ve mezarının da Bursa’da Altıparmak Çarıklı Değirmen Sokağında bulunan türbede olduğunu bilmekteyiz. Türbedeki kitabede tarih bulunmadığı için doğum ve ölümü hakkında bir bilgimiz bulunmamaktadır.

Tarih derslerimizde bizlere öğretilenleri hatırlamaya çalışıyorum, kanımca sadece hikaye okumuşuz. Harpler ve neticelerini, anlaşmaların maddelerini ezberledik. Fakat asırlarca devam eden Osmanlı Devletinin neden sıklıkla sefere çıktıklarını, neden hep Avrupa’ya yönelik yayılma üzerinde senaryo ürettiklerini, derslerimizde hiç anlatmadılar. Yıllar sonra düşündüğümde, Osmanlının, devlet hazinesi boşaldığında yaptığı tek hareket, bir ülkenin gözünün üstünde kaşı olduğunu söyleyerek savaş açmak ve sonrası haraca bağlamak olmakta. Devlete sürdürülebilir gelir getirecek bir sistemi uzun süre yerleştirememişler. Aslında Osmanlı Devleti Bosna’da çarşılar kurarak akar temin edilmesinden çok sonra  İstanbul’da bir benzerini kurmuşlar. Osmanlı Devleti uzun dönem sadece İstanbul’a yatırım yapmış, hani yatırım dediğimiz camii ve saray cinsinden binalar yapmışlar, Anadolu’yu  hep ihmal etmişler.

Osmanlının bildiğimiz gibi 600 seneyi aşkın bir zamanı içinde devlet çürümeye başlamış, üretim yönünde yatırım yapılmadığı için hep borç batağına düşmüş. Borcu borçla kapatmaya çalışmışlar. Borç aldıkları ülkeler ise istediklerini Osmanlı devletine dikte ettirmeye başlamış. Bu dönemlerde Osmanlı Devletinin başında hükmetmeye çalışan padişahların isimlerinin Ahmet, Mehmet, Murat, Selim gibi isimlerden uzaklaşıp ABDÜLMECİD, Abdülaziz, ve Abdülhamid gibi isimlere yöneldiğini görüyoruz. ABDUL kelimesini neden  seçmişler bilmemekle birlikte çöküşün simgesi olduğuna inanmaktayım.

ABDUL kelime olarak Arapçadan dilimize ithal edilen ‘KUL KÖLE’  anlamını taşımaktadır. Abdülmecid’in annesi, Bezm-i Âlem Vâlide Sultanın,  aslen Gürcü olmasının etkisi var mıdır, bilinmez. Cariye olarak saraya alınan Gürcü asıllı Bezm-i Âlem Vâlide Sultan’ın geçmişi hakkında fazlaca bir bilgi bulunmamakla birlikte oğlu Abdulmecid’in 16 yaşında tahta çıktığında kendisinin 32 yaşında olduğu bilinir. Yani 16 yaşında anne olmuş.
 
Şimdilerde ise yine hep İstanbul’a yatırım yapmaktayız. Şehir şehirlikten çıkmakta, İstanbul şehri Avrupa’daki birçok ülke nüfusunu geçmektedir. Avrupa’da nüfusu 17 milyondan küçük bir çok ülke bulunmakta.  Ancak bu ülkelerin imrenilecek derecede gelişmiş ülkeler olduğunu bilmekteyiz. Afrika’nın zenginliğini sömürerek kendi ülkelerini geliştirmeleri, her ne kadar adil bir düzen olmasa da, bu ülkeler, bugün, hatırı sayılı dünya ülkeleri içindedirler. Bizler ise hazinemizdeki eksi 57 milyar dolarla, oradan buradan emanet para ile ekonomimizi çevirmeye çalışmaktayız.

Tıpkı zavallı kıt kanaat geçinen devletin memuru gibi. Borcu borçla kapatıp, başka kapılara koşmaktayız. İhracatta rekor kırarken, ithalatta daha büyük rekorlara imza atmaktayız. Cari açığımız,  Merkez Bankası verilerine göre ilk 6 ayda 32.4 milyar dolar olarak gerçekleşmiş. 2021 senesi aynı dönemde ise 14.9 milyar dolar. Bu beni derinden ürkütmekte.

Bugün ülkem Osmanlı Devletinin 1850 yıllarında düştüğü durumu andıran vaziyette. Vira borçla ekonomiyi çevirirken, enflasyon rekorlar kırmakta. Gözlerimizi kapatıp, uykuya geçmekle başlayan bir serüvenimiz var. ‘Dibe vuran ekonomi daha nereye gidecek’  diyen bay Nebati, dolar 14 TL iken, 18e gelmesinin, dibin de dibi olduğunu ekonomi insana öğretir.

Ekonomi bilmeyen sadece o adam mı? Cumhur bile kendini aynada EKONOMİST görüyorsa, varın ülkemin nereye doğru gittiğini siz tahmin edin diye bir sözüm geldi söyledim hem nalına hem mıhına.