4 NİSAN 2021: Merhaba. Umarım her şey yoluna girdi, aşılı da olsanız ailecek tedbiri elden bırakmamalısınız. Biliyorum yineliyorum ama yinelemekte yarar var. Bu bela daha süreceğe benziyor. Fransa’da yöneticiler evde kal programına gitmemek için her yolu denediler ama en sonunda hem evde kaldılar, hem de sınıfta: Bu beladan ölenlerin sayısı yüz bini aştı burada... Faturayı kim ödeyecek? Yakında göreceğiz. Belki pek yakında değil ama mutlaka.


Uzmanlara bakılırsa (sakın bakma !) önümüzdeki günlerde kar bile yağabilecekmiş. İklimler? Mazi oldu iklimler.

Gönderdiğin iki foto da çok şirin, teşekkür ederim. Ankara’nın bu alışılmamış karlı günlerinden sonra ilkbahar çiceklerini sobeleyince de çekip göndermeyi ihmal etme. Özlemişem.

Haberlerini vermeyi de unutma. Bugünlerde bir ekitapla ugraşıyorum. Umarım yakında bitireceğim. Hepinize sevgi ve selamlarımla kolay gelsin. MŞG

11 NİSAN 2021. ANKARA YANITLIYOR : “İyi günler. Burada bugün ve dün hafif sulu kar yağdı/yağıyor, badem çiçekleri karla yarışıyor. Biraz daha açsın fotoğraf çekeceğim. Korona nedeniyle hafta sonları sokağa çıkma yasağı var, ama markete ve fırına gidilebiliyor. Selim (şimdi 53 yaşında) ve eşi Müzeyyen (tahminen 47 yaşında) yirmi gün kadar önce covid belasıyla karşılaştılar, “pozitif”, ev karantinaya alındı hemen, çocuklar “negatif” çıktı ne iyi ki. Sıkı bakım, tedavi, ilaç milaç, sonunda Selim kısa süre içinde paçayı kurtardı, iyileşti; eşi kötüleşince, Şehir Hastanesinde yoğun bakıma alındı. Orada üç gece kaldı, şimdi biraz iyiler. Çok zorluydu. Her yer yoğun hasta dolu... Aşılarımızı yaptırdık. Ama o da zor oldu. Bizleri çok etkiledi. Bahar hakikaten gelince ilkbahar çiceklerinin fotoğraflarını çekip göndereceğim; bugün yine 3 derece ve hava soğuk. Donuyoruz. ‘Yöneticimiz uyuyor mu ?’ Selamlar, hoşçakalın.” DSM.

12 NİSAN 2021. YANITLIYORUM : Merhaba. Hepinize geçmiş olsun. Selim ve eşine de büyük geçmiş olsun; bir vesileyle ikisine de geçmiş olsun dileklerimi iletebilirsen sevinirim. İlkbahar fotolarını bekliyorum. Burada gece eksi iki gündüz artı oniki arasında gidip-geliyoruz. Öğleden sonra neredeyse ilkbahar. Az daha bahçede yemek yiyeceğiz ama en iyisi mayısın ikinci yarısını beklemek. Bu arada Fransa’nın Akdeniz kıyılarında çölleşme başladı denebilir. İlk yaz yangınları bugün, iki ay erken, başladı, Marsilya ve çevresinde. Vb. Durum bu bakımdan hiç iyi değil...

6 Nisanda Yazı Tamircisi Atölye’nin sevimli, kibar, çalışkan üyeleriyle yaptığım epey uzunca, 2 saatten biraz fazla, “Osman Şahin öykücülüğü ve öykülerinden sinemaya uyarlanan filmleri” başlıklı sohbet 11 Nisanda youtube’te sunuldu. Vaktiniz olursa bir göz atmanızı tavsiye ederim. Yazı Tamircisi Atölye diye Google Baba’ya sormak yeter. Yiyecek ve içeceğini yanına al, çünkü epey uzun bir yolculuk olmaya aday. Süreyya Köle’nin yönettiği sohbet, Atölye üyesi Ayşegül Daylan, Gül Parlak, Ayşe Nilay Özkan, Adalet Temürtürkan ve Dilek Üstündağ’ın katkıları ve zihin açıcı sorularıyla yararlı oldu, iyi bir biçimde gerçekleşti. Soyisimlerinin ilk harfine göre sıraladım yazar bayanları. Ayrı gayrı yok. Altı kadın tarafından “sorguya çekilmek” ve bu işin altından alnımızın akıyla çıkmak az başarı sayılmamalı. Videomuz bunun ispatı. Atölye üyelerinin kibarlığının ve şirinliğinin de. Hepsine tek tek teşekkür borcluyum. Bu “Altılıyı” unutmayacağım:

Her biri öykü yazarı ve kimi aynı zamanda şair. Süreyya Köle birkaç kitab yayınlamış. Mutlaka başkaları da sırada. Yeni Adana gazetesinin son haftalarda gözle görünür bir biçimde gençleşmesinde, dinamizm kazanmasında rol oynayan, birçok alanda koşturan yorulmaz bir maratoncu.

Adalet Temürtürkan bu yıl Ümit Kaftancıoğlu Öykü yarışmasında “Kuyudaki” öyksüyle birincilik ödülünü kazandı...

Aynı yarışmada “Tur-Gen-Yev” adlı öyküsü ile Ayşe Nilay Özkan “Mansiyon” ödülünü aldı.

Ödül alanların çalışmaları ortak bir kitap biçiminde Ümit Kaftancıoğlu Öykü Ödülleri 2020-2021 başlığıyla yayınlandı. Bu da bir kazanç.

Dilek Üstünkaya’nın Son Bakış isimli öykü kitabı var (Kanguru Yayınları, 2017).

Üyelerin hemen hemen hepsi değişik sitelerde ve dergilerde öteden beri öykü ve şiir ve kimi tanıtıcı ve/veya eleştirisel makale yayınlıyor. Edebiyatımızda kadın yazar ve şair ve gazeteci sayısı artıyor. Bu son derece olumlu, sevindirici, keyif verici. Hele bir araya gelip ortaklaşa kitap yayınlamaları : Atölye üyelerinin başka kadın yazarlarla birlikte yayınladıkları Şehir Söner Biz Yanarız – Pavyon Öyküleri, H2O Kitap tarafından 2021’de okuyucuya sunuldu. Süreyya Köle’nin derlediği çalışmada şu yazarları buluyoruz : Adalet Temürtürkan, Ayşe Nilay Özkan, Ayşegül Daylan, Ayten Kaya Görgün, Bilge Fatma Akbaş, Dilek Üstündağ, Dursaliye Şahan, Duygu Terim, Fulya Bayraktar, Gamze Güller, Gül Parlak, Handan Gökçek, İzmirli Burcu, Kafiye Müftüoğlu, Nalan Çelik, Semrin Şahin, Seyhan Arman, Süreyya Köle, Şirvan Erciyes, Şule Temel, Tuba Aksu, Zerrin Saral, Zeynep Aliye, Kevser Ruhi.”

Şimdi gelin bu kitabın tanıtım bülteninden bir alıntı yapalım :

“Pavyon kadınlara ‘yasaklı’ bir mekân, tabii orada çalışan kadınlar dışındakilere. Ama buna rağmen bir kültürel alan olarak pavyon aynı zamanda bir eğlence dükkânı; eğlenenler de her zaman için erkekler. (...) Öyküler elbette pavyon hayatından kesitleri yansıtıyor ve kahramanlar tamamen hayatın içinden. Ancak bilindiği varsayılan, önyargılara dayalı, oluşturulmuş algıların ötesinde bir hayatı betimliyorlar.”

Kadın yazarlarımıza ve şairlerimize yolunuz açık olsun diyoruz. Bu girişten, sohbetten sonra, belki birkaç adımı da birlikte atarız. Maksat spor olsun. Biraz da edebiyat. Yazan kadın unutmaz. Paslanmaz.

Haberlerinizi almak üzere hepinize en içten sevgi ve selamlarımla kolaylıklar diliyorum. MŞG