Danıştay 8. Dairesinin, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerine ilişkin kararıyla ilgili sorusu üzerine Bardakoğlu, bu dersin, çocukları namaza alıştırma ya da dindar yapma değil, din konusunda bilgili yapma dersi olduğunu kaydetti. 'Son karar AİHM'in aldığı kararın adeta Türkiye'ye uyarlaması ve onun gölgesi gibi duruyor' diyen Bardakoğlu, eleştirilerini şöyle sürdürdü:

“Yargının neyin din olduğu, neyin din olmadığı hakkında karar vermesinin hangi bilimsel veriye dayandığı, hangi üniversite görüşüne, hangi rapora dayandığı konusunda ciddi kuşkularım var. Türkiye'de bir din eğitimi nasıl verilir, öğretimi nasıl yapılır, hangi bilgi İslam dininin orta bilgisidir, hangi bilgi İslam dininin içinde kalan bir mezhebin, grubun bilgisidir. Bu konuda herhalde en yetkili kurum Diyanet olmalıdır. Bu konuda bizden görüş alınmadı. Gönül isterdi ki, AİHM bağlamında söylüyorum; yargıçlar kişisel kanaatlerine, ön yargılarına, kişisel tercihlerine göre değil, konuyu bilim zemininde ve o dinin bilgi metodolojisine göre inceleyip karar versin. AİHM, ilahiyat uzmanı gibi, ama bilgisizce bu konularda çok rahat karar vermekle kendini yükümlü ve yetkili görmektedir. Bana göre burada ciddi bir yanlışlık var.”

Sayın Bardakoğlu haklı bu işte bir yanlışlık var. Danıştayın verdiği kararın içeriğindeki seçme özgürlüğünün ayırdnda olmayan, eğitim sisteminin ve yöntemlerinin kendisine ya da kurumuna ait olmadığını göremeyen bir kişinin öncelikle Diyanetin başında olması en büyük yanlış.

Belki de Sayın Bardakoğlu Türkiye’deki hükümette görülen her yargı kararını eleştirme modasına uydu. Olabilir. İşin tehlikeli yanı, toplum gittikçe muhafazakarlaşırken, anayasaya sokulmaya çalışılan bir inancın doğmalarının oluşturduğu ortamda bir kurum içinde din geçen her konuda konuşma hakkı olduğunu sanıyor. Vay Türkiye’nin haline!

Bu durumda Şeyhülislam Bardakoğlu efendiden efendiden DİNGİL, DİNAZOR, DİNAMİT, vs kelimeler için de açıklama bekliyoruz.