Bir kez daha hükümet tarafından kamunun harcama muslukları açılmış ve seçimlerde hükümet avantajı kullanılmaya çalışılmıştı. Tüketici Enflasyonu 1986 yılında yüzde 34.6, seçim yılı olan 1987’de ise yüzde 38.9’du. Yani bütçe artışı, enflasyonun çok üzerine çıkmıştı. 1987’de ekonomik büyüme bu musluklardan akan paranın etkisiyle yüzde 9.8 ile tarihi bir düzeye ulaşmıştı. Ancak 1988 ve 1989 yıllarındaki ekonomik tablo, aynı kuralın bir kez daha işlediğini gösteriyordu: Büyüme, bu yıllarda sırasıyla yüzde 1.8 ve yüzde 1.9’a kadar düşmüştü. Avans bir kez daha geri ödenmişti.

1991 DÖNEMİ
Turgut Özal’ın cumhurbaşkanı olmasının ardından, 1989’da hükümeti kurma görevi Yıldırım Akbulut’a verilmiş ve hükümeti yine ANAP kurmuştu. Dolayısıyla harcama politikasında yine bir şey değişmedi. Bütçedeki giderler seçim yılında yine artmaya devam etti. 66 milyar olan 1990 yılı bütçesi, seçim yılı olan 1991’de tam iki katına çıkarak 130 milyar YTL’ye yükseldi. Bu rakam, aynı dönemdeki enflasyonun kat kat üzerindeydi.

1995 SEÇİMLERİ

1995 seçimleri, ağır 94 krizinin etkisi altında yapıldığından, ekonomideki etkisi sınırlı kaldı. Çünkü ülke zaten büyük bir yıkımdan çıkıyor ve kendini toparlamaya çalışıyordu. 1994’te 946 milyar lira olan bütçe giderleri, seçim yılında 1.7 trilyon liraya çıkmıştı. Bu rakam yine enflasyonun üzerinde olsa da ekonomideki yıkımın etkisiyle yaşanan sorunların bir yansıması olarak kabul edilebilirdi.

1999 SEÇİMLERİ

1998 yılında yaşanan Rusya krizinin hemen ardına denk gelen 1999 seçimlerinde, ekonomi ciddi anlamda diken üstünde bir seçim yaşadı.
Ancak, bütçe rakamlarına bakıldığında, seçim öncesi yapılan harcamaların ne kadar arttığı çok net şekilde görülüyor. 1998 bütçe giderlerinin toplamı 16 trilyon Türk lirasıydı. 1999 yılına gelindiğinde neredeyse iki kat artan bütçe giderleri, 31.7 trilyon liraya yükseldi. Aynı dönemde enflasyon, yüzde 70’lerdeydi. Yani seçim öncesi bir kez daha popülizm yapılmış ve bu harcamaların etkisiyle kabaran kamu maliyesi faturası, 2001 krizinin de altyapısını oluşturmuştu.


2002 SEÇİMLERİ

2002 seçimlerine gelindiğinde, Türkiye tam bir yıkımdan çıktığı için net bir seçim ekonomisi uygulamasına şahit olmadık. Çünkü seçimler olağanüstü şartlar altında yapılmıştı. Bu seçim öncesi kamu maliyesinin durumu son derece kötüydü. Ayrıca bu seçimler sırasında, seçim ekonomisi uygulamasıyla oylarını artırma imkanı bulabilecek iktidarlar da yoktu. Kısacası, Türkiye’nin yakın tarihine bakıldığında, hep seçim ekonomisinden kaynaklanan yıkımlar ve popülist uygulamaların faturalarıyla karşılaşıyoruz.

Bir anlamda baskına dönüşen 22 Temmuz seçiminde AKP iktidarının bu tür uygulamalara gitme olasılığı çok yüksek değil.

Bugüne kadar hep piyasa dostu uygulamalarla öne çıkan AKP’nin, piyasanın görüşünün tersine bir politika uygulaması da çok kolay değil. Bütçeye bakıldığında küçük birkaç uygulama dışında seçime dönük bir adım görünmüyor. Ancak, tek belirsizlik, yerel yönetimler aracılığıyla kullandırılan kaynaklar. Bu konuda IMF’den de çeşitli uyarılar geliyor. Tüm bunların ışığında, geçmişteki yıkımlardan ders almak adına önceki seçimler önemli bir ders niteliği taşıyor.