Bir Müslüman ülkede tecavüze uğrayan kız taşlanarak öldürülüyor, Güney Afrika’da lezbiyenlerin “aklını başına getirmek için” erkeklerin tecavüz etmeleri teşvik ediliyor.

Oysa…

Nazım Usta’nın dediğini daha iyi söyleyebilme yeteneğim yok.  Yeni bir yıla girerken

“Yarısı burdaysa kalbimin

yarısı Çin’dedir, doktor”

diyen Nazım’ın anlatısına sığınıyorum:

 

Aydının Türk köylüleri,

Sakızlı Rum gemiciler,

Yahudi esnafları,

…

Hep bir ağızdan türkü söyleyip

hep beraber sulardan çekmek ağı,

demiri oya gibi işleyip hep beraber,

hep beraber sürebilmek toprağı,

ballı incirleri hep beraber yiyebilmek,

yârin yanağından gayrı her şeyde

her yerde

hep beraber!

diyebilmek

için

on binler verdi sekiz binini…

Sonra yaşam sevincini haykırıyor Nazım, “Taranta Babu’ya Mektuplar”ında:

Hehehey TARANTA - BABU

hehehey

yaşamak ne güzel şey

anasını sattığımın

yaşamak ne güzel şey..

…

Düşün TARANTA - BABU!
İnsanoğlunun yüreği
            kafası
                        kolu
yedi kat yerin altından
                        çekip çıkarıp
öyle ateş gözlü çelik allahlar yaratmış ki
kara toprağı bir yumrukta yere serebilir,
yılda bir veren nar
                        bin verebilir.
Ve dünya öyle büyük,
öyle güzel
            öyle sonsuz ki deniz kıyıları
her gece hepimiz
            yan yana uzanıp yaldızlı kumlara
yıldızlı suların
            türküsünü dinleyebiliriz...

Yaşamak ne güzel şey
                        TARANTA - BABU
                                    yaşamak ne güzel şey...
Anlayarak bir usta kitap gibi
bir sevda şarkısı gibi duyup
bir çocuk gibi şaşarak
                        YAŞAMAK...
Yaşamak:
birer birer
            ve hep beraber
                        ipekli bir kumaş dokur gibi...
Hep bir ağızdan
            sevinçli bir destan
                        okur gibi
                                    YAŞAMAK

 

Dünya güneşin çevresinde bir kez daha döndü, geçen yıl ölmeyenlerimiz bir yıl daha yaşlandı.  Gelin, Türk, Kürt, Süryani, Arap, Yahudi, Yunanlı, Avustralyalı, siyah, beyaz, sarı kırmızı derililer, hep birlikte söyleyelim:

 

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,

yok edin insanın insana kulluğunu,

bu dâvet bizim...

 

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür

ve bir orman gibi kardeşçesine,

bu hasret bizim...