 |
 |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
|
Doğu Türkistan
 Doğu Türkistan'da yaşanan katliam görüntüleri eminim herkesin yüreğini burkmuştur. Özellikle 'linç görüntüleri'; sürü halinde hareket eden, kontrolsüz kitlelerin ne kadar vahşi olabileceğini göstermesi açısından ibret vericiydi.Yerlerde sürüklenen, tekmelenen genç bedenlere çivili sopalarla vuranların; evlerine döndüklerinde çocuklarına sevgiyle sarılıp, onlara iyilik üzerine masallar okuyacaklarını ve şefkatle üzerlerini örtecek olmalarını düşünmek çok zor. Oysa hikâye tam da böyle cereyan edecek. Ekonomik olarak ezilmiş, siyasal olarak bastırılmış, özgürlüğü kısıtlanmış, örgütlenmesi engellenmiş, ‘insanlık’la arasındaki bağ ‘Halk Cumhuriyeti’ adı altında ‘Vahşi Kapitalizm’e kurban edilmiş kalabalıklar; ‘masum kızların ve oğlanların’ kafalarını patlatıp, cansız bedenlerine tekme atacaklar ve akşam evlerine gidince ‘çekik gözlü’ çocuklarına Uzak Asya’nın Ejderha’larla bezenmiş masallarından anlatacaklar. Gece ile gündüz kadar zıt bu davranış biçimlerinden geriye ise; bütün öğrenim hayatımız boyunca, tarihte kalan bir kavimmiş gibi bahsedilen Uygurların ölü bedenleriyle, yaşıtlarının aksine, soğuk Doğu Türkistan gecelerinde üstlerini örtecek ana-babalardan mahrum çocuklar kalacak. Aslına bakarsanız Türk siyasetinin gece-gündüz kadar farklı ‘diliyle’ ‘gerçekleri’ göz önüne alınınca, böylesi derin çelişkilere fazla şaşırmamak gerekiyor galiba. Türkiye öyle iktidarlar ve siyasetçiler tarafından yönetildi/yönetiliyor ki, dikkatli olmazsanız ‘aklınızı kaçırabilir’ ya da ‘hayal’ âleminde kaybolabilirsiniz kolayca! Bir gün kalkar bir siyasetçi “Adriyatik’ten Çin Seddi’ne Kadar Böyyük Türkiye” diye kükrer meydanlarda. Sonra bir başkası gelir ‘Çağ Atlayan Türkiye’ diye bir hayal satar, “Bir koyup üç alacağız!” der kitlelere. Siz tam onların lafına inanıp, kabarmaya başlarsınız ki, Rus tanklarının altında can veren Azeriler için “ Onlar Şii, biz Sünni’yiz. Bize ne? İran ilgilensin!” deyiverir aynı ses. Kafanız karışır, susar, kabuğunuza çekilirsiniz. Zaman her şeyin ilacı olur, unutursunuz. Sonra bir başka gün, Kerkük der, Musul der, Türk Birliği der benzer sesler… Serde İmparatorluk geçmişi de olunca; hak verip tam ayağa kalkacakken; elin oğlu gelir ‘Çuval Geçirir’, ‘Ulusal Onur’unuzun kafasına, şehir şehir dolaştırır, göstermek için dosta-düşmana, askerimizi ve biz yeniden susar, kabuğumuza çekiliriz. Gel-git gibidir bizim hikâyemiz, yoktur orta yolu. Kabarıp, sel olur, Dünya’ya meydan okuruz ve aynı hızla çekilip evimizin içine hapsoluruz. Türk-İslam Dünyasına ‘Önderlik’ etmek iddiasıyla, ‘Kıbrıs Rum Kesimi’ne bile teslim olmak arasında o kadar hızlı gider, geliriz ki herkes şaşar halimize. Zavallı Doğu Türkistanlılar nerden bilsinler bizim bu özelliğimizi? Nasıl anlasınlar bu gelgitleri? Belki de onlar anlayamadığı için yüreğim burkuldu ‘Dünya Uygur Kurultayı’ Sydney Temsilcisi ve Avustralya-Uygur Derneği yöneticileriyle görüşürken. Onlar Türk Büyükelçiliği’nin kendilerine verdiği randevunun neden iptal edildiğini merak ederken, gönül bağı duydukları ülkenin şaşırtıcı ilgisizliğinden dem vururken, anlatamadığım için Türkiye’nin nasıl Amerika’nın-Avrupa’nın kuyruğuna yapıştırıldığını, üzüldüm. Biraz mahcup, biraz kırgın ayrıldıktan sonra onların arasından, içimden gelmedi bir sürü bilgiyi arka arkaya sıralayıp, bir Doğu Türkistan ve Uygurlar yazısı yazmak. Çünkü mesele Doğu Türkistan’dan da Azerbaycan’dan da, Türkmeneli’nden de daha vahim bir mesele. Mesele Türkiye’nin bağımsız dış politikasının olmamasında… Mesele bizi yönetenlerin ‘slogan’ dışında bir yol bilmemesinde. Mesele, hamasi nutuklarla halkımızın on yıllardır kandırılmasında. Mesele, ‘Tam Bağımsız Türkiye’ olamamakta... Bağımsız olamadığımız için ne Azerilere yardım edebildik geçmişte, ne de Uygurlara yardım edebiliriz günümüzde. Halkımız temiz duygularla, ezilenlerin acılarını yüreklerinde hisseder, samimi şekilde el uzatmak, yardım etmek ister ‘ mazlum halklara’ ama Türkiye’yi yönetenler hiçbir şey yapamazlar. Kendi insanına bile Türkçe öğrenebileceği bir okul götüremeyen, kız çocuklarının ‘töre’, ‘başlık’, ‘berdel’ adı altında satılmasına engel olamayan, Almanya’daki milyonlarca vatandaşını bir araya getirip kamuoyu dahi oluşturamayan, kendisine atılan her tokattan sonra öbür yanağını dönen, tarikatların cirit attığı bir ülke; ne Azerbaycan’a yardım edebilir, ne Kosova’da etkili olabilir, ne de Doğu Türkistan’daki katliamları engelleyebilir. Ekonomisini IMF’ye, siyasetini AB’ye, geleceğini ABD’ye teslim etmiş bir ülke; ne ayaklarının üzerinde durabilir, ne haklarını savunabilir ne de ezilen halklara önderlik edebilir. Bu duygular ışığında; Türkiye’yi halkına, bölgesine ve dünyaya ‘barış, özgürlük, adalet ve demokrasi’ getirecek bir ülke haline getirme mücadelesinde yeterince aktif olamadığım için; Bosna’da ‘Toplama Kamplarında’ can veren ‘Müslüman Boşnak’lardan özür dilerim. Azerbaycan’da tanklar altında ezilen ‘Şiilerden’ özür dilerim. Irak’ta kimin attığı belli olmayan bombalarla, binlerce parçaya ayrılan ‘Sünni’lerden özür dilerim. Almanya’da ırkçıların ateşiyle yanan ve sahipsiz bırakılan ‘kardeşlerimden’ özür dilerim. Doğu Türkistan’da çivili sopalarla katledilen, polis kurşunuyla can veren Uygurlardan, kendisine masal anlatacak ana-babasını kaybeden çocuklardan, evladını toprağa veren analardan ve hayalleri çalınan insanlıktan özür dilerim. Umarım bir gün daha adil, özgür, eşit ve mutlu bir dünya yaratma kavgasında; üstüne düşeni yapabilecek ‘Tam Bağımsız Türkiye’ için küçük bir katkı sağlayabilir ve vicdanımı biraz olsun rahatlatabilirim.
YorumlarPhoenix
{ 12 Temmuz 2009 11:10:42 }
Sayın Başbakanın zor durumda olan uluslar ve onların yaşadıkları durumlara karşı gösterdiği tavır ve söylediği sözler sadece hamasetten ibarettir.Böyle bir yönetimin ve bağımsızlığı şüpheli duruma düşmüş bağımlı bir ülkenin bu olaylara karşı göstereceği tavırda ancak bu kadar olacaktır.Siz ve benzerleri bu yorumları yaparken birileri gidip içkiyi bahane ederecek Topkapı Sarayını basıyor ve orda namaz kılarak Uygurlar için dua okuyor;hala direnişi,bağımsızlığı,tepkiyi sadece ilahi odaklarda arayanlara şunu soruyorum:Allah size akıl ve fikri ne için vermiştir?Türkiye'de yapılan onca haksızlığa tepki koymayan sizler neden simgesel durumları önemli bir halmiş gibi algılayıp insanları orda neredeyse linç etme telaşındasınız?bu mudur sizin tepkiniz o zaman sizinde yaptığınız aynı başbakan gibi hamasetten ibarettir.Tabi insanın kafası karışıyor bu ülkede yaşananlardan ve konular konu arasına giriyor.bir yerden başlamak gerekli Tam Bağımsız Türkiye idealine...bence bunun başlangıç meşaleside akp ve benzeri zihniyetlerin sandığa gömülüşüdür.dikkatimi çeken bir hususta abd deki uygur anaydı.evet biz vize vermemiş oolabiliriz,bu konuda gerçekten dirayetli de davranmamış olabiliriz.bunlar çözülebilecek durumlar.peki bu uygur ananın abd merkezli güçler tarafından kullanılmadığını ve bu hanımefendininde mecburi nedenlerle abd ile işbirliği içinde olmadığını kim ifade edebilir?bence uygurlar kurtuluşu bosnadakiler gibi abd den değil kendi öz benliklerinden ve soydaşları olan devletlerle yapacakları akılcı işbirliğinden beklemeliydiler;ama işte bizim halimiz ortada o nedenle uygur anayada sitem edecek bir durum kalmıyor ortada.ırksal bir bağlamda söylememekle beraber gerçekten türk kültürüyle yetişmiş bir bireyler isterse birgün toplanır ve bu dünya düzeninde istediği yeri alır;ama asla bir osmanlıcılık ya da turan fikriyle değil,ekonomik ve kültürel bağların olabildiğine sağlamlaştırıldığı herkesin ayrı bağımsızlığını koruduğu işbirliği platformlarıyla...uygurlardan bende özür diliyorum.onlara bir atatürk genci olarak yeterince sahip çıkamadığım ve gerekli tepkileri yeterince ortaya koyamadığım için.ne kadar etkili olur bilmiyorum;ama onların yaşadıklarını tüm acılarıyla yüreğimde hissediyorum.saygılarımla...
Diğer Sayfalar: 1.
Yorum Yazın
|
| Tüm Yazarlar |
|
         |
 |
 |
|
 |
Haberler | En Çok Okunanlar | En Çok Oy Alanlar
 |
Kategori: 
Yazan: 
Facebook'ta paylaş
