Uluslararası Çalışma Örgütü’ne (ILO) göre, 135 bin kız ve erkek çocuk da bu tehlikeli işlere girme tehlikesi altında bulunuyor. Ailelerin yoksulluk durumu, nitelikli sağlık ve eğitim servislerine ulaşamama, boş zamanları değerlendirme eksikliği, kültürel faktörler, gelirleri iyileştirme olanaklarının yetersizliği bu küçük işçiler birliğinin varlık nedenleridir. Bu gerçek, kıtada yaşayan milyonlarca insanın kıtadan çıkma ve yabancılaşma durumunu da güçlendiriyor.

ILO’nun değerlendirmelerine göre:
• 50 bin Perulu kız ve erkek çocuk, altın çıkarma işine bağlanmış bulunuyor;
• Rakamlar, Kolombiya’da, 500 bin civarında çocuğun altın, karbon, kil ve zümrüt işletmelerinde çalışmakta olduğunu gösteriyor;
• Ekvador’daki küçük işçilerin sayısının 2.500 olduğu hesap ediliyor;
• Bolivya’da, 13 binden fazla, kız ve erkek çocuk gümüş, çinko ve alüminyum çıkarma işlerine katılıyor.

Dünya ülkelerinin büyük kısmında bu taş ocaklarından var ve yolların uzunluğu boyunca, bu çocuklar, taş kırarken, çekerken ve üretildikleri yerlerden onları sürüklerken görülmelerine rağmen hiç kimse, ne kadar çocuk ve yeniyetme gencin, bu işi yaşam biçimine dönüştürdüğünü bilmiyor. Bütün dünyada, küçük ölçekli madencilikte ve yeraltı madenlerinde, bir milyonu çocuk olmak üzere 15 milyon kişi çalışıyor. Mevcut çalışma trendine göre bu sayı, resmi sektörün içindeki maden ocaklarından daha fazla küçük ölçekli madencilikte artmış durumda.

Örneğin Peru’da, birçok çocuk, bu işlere hava durumuna göre nehirde uzun saatler boyunca kırma ya da maden ocaklarında ayırma gibi annesinin “basit” işlerine yardım ederek başlıyorlar. Sonra da tünellerden maden çıkarmak, bölgeye taşımak gibi işlere destek oluyorlar. İşleme sürecinde patlama, yıkım, boğulma olaylarıyla karşılaşıyor ve cıva, siyanür, diğer asitler gibi zehirli maddeler ile kirlenmeye maruz kalıyorlar.

ILO tarafından Güney Amerika’nın çeşitli ülkelerinde yapılan araştırmalarda, çocuk maden işçilerinin büyümesinde gecikme ve beslenme yetersizliği bulunduğu belirlendi. Aynı zamanda madenlerin imalatında kullanılan maddelerin kronik zehirlenmelere, nörolojik bozulmalara yol açtığı ve bunların yanı sıra çocukların gücünü, fiziki kapasitelerini fazlasıyla aşan çalışma koşulları ve kazaların çeşitli yaralanmalara, sakat kalmalara neden olduğu saptandı.

ILO/IPEC (Çocuk İşçiliğinin Önlenmesine Dair Uluslararası Program) yardımcı bölge koordinatörü Guillermo Dema’ın açıklamasına göre, “Guatemala’da, kız ve erkek çocukları, maden ocaklarında, zehirli havayı soluyarak ağır yükleri çekiyorlar. Mineral ve taşları ezmek için tehlikeli araç ve ekipmanlar kullanıyorlar. Diğer ülkelerde, örneğin Nikaragua gibi ülkelerde, karanlık dar tünellerde, diğer Latin Amerikalı çocuklar ve yeniyetmeler gibi güvenliklerini ve sağlıklarını etkileyen ciddi kazalara maruz kalarak madenlerde uzun saatler boyunca çalışıyorlar.”

ILO, taş ocakları ve madenlerde, çocuk çalıştırma işini önlemek ve bu sömürüye son vermek için bir kampanya başlattı. Bu uluslararası örgüt, on yıl sonra, maden ocaklarındaki bir milyon çocuğun geri çekilerek geleceklerini kurmaları için okula gidebilecekleri ve bu tehlikeli işlere geri dönmeye mecbur kalmamaları için de birtakım yapılar yaratılabileceği konusunda ikna olmuş durumda.

Korkutucu rakamlar:
• 246 milyon çalışan çocuk var.
• Bu çocukların 73 milyonu on yaşın altında.
• Her yıl 22 bin çocuk iş kazalarında ölüyor.
• 15 yaş altında çalışan 180 bin çocuk, Asya ve Afrika kıtasında bulunuyor. Bu çocukların büyük çoğunluğu, kayıtdışı iş yerlerinde illegal bir şekilde çalışıyorlar.
• Çocukların %70’i tarım sektöründe, ticari amaçla yapılan avlanma ve balıkçılıkta ya da orman işlerinde, %8’i de imalat sanayisinde çalışıyor.
• 8,4 milyon çocuk, çocuk kaçakçılığı, fahişelik, pornografi ve diğer yasadışı işlerin pençesi altında tutulurken 1,2 milyon çocuk da uyuşturucu madde trafiği içinde bulunuyor.

ILO/IPEC (Çocuk İşçiliğinin Önlenmesine Dair Uluslararası Program), Bolivya, Kolombiya, Ekvador, Moğolistan, Nijerya, Peru ve Tanzanya’da kız ve erkek çocukların, bu tehlikeli işlerden kurtarılabileceklerini; madende çalışan topluluklara, yasal haklarını elde etmeleri konusunda yardım ederek; kooperatifler kurarak; iş güvencesi ve sağlığı iyileştirerek; yetişkin işçilerin verimliliğini, çoğu kez çok uzak bölgelerde yerleşmiş olan topluluklara sanitasyon, içilebilir su, eğitim gibi temel hizmetleri sağlayarak gösterdi.

Bugün dünyadaki her altı çocuktan biri duygusal, fiziksel ve psikolojik gelişimini etkileyen işleri yaparak çocuk işçiliğinin herhangi bir şekline bulaşmış durumda. Bu çocuklar dünyanın pek çok yerinde çeşitli endüstri dallarında çalışıyorlar. Büyük çoğunluğu, kimyasal ürünlere maruz kalma olasılığı altındaki tarım sektöründe faaliyetlerini gerçekleştiriyor. Geri kalanlar ise seyyar satıcılık, uyuşturucu trafiği ve fahişelik gibi işlerin içinde bulunan sokak çocuklarını oluşturuyor.