“Southern Cross Soldiers” adlı milliyetçi bir grubun üyesi olduğu söylenen Tyler bol bol rom içer ve birkaç yıl önce Cronulla’daki çirkin ırkçı olayları desteklermiş. 15 yaşında bir çocuğun, görüşleri ya da psikolojik durumu ne olursa olsun, polis tarafından öldürülmesinin mazur görülecek bir yanı yok.  Olayın ardından birkaç soruşturma açılacak ve çoğumuz, kılımız kıpırdamadan Avustralya’nın uyuşuk rehaveti içinde günlük yaşamımıza devam edeceğiz.

 

Aynı günlerde Atina’nın Exarchia mahallesinde bir başka 15 yaşında çocuk, Alexandros Grigoropoulos, polis tarafından göğsünden vurularak öldürüldü.  Polisin ifadesine göre 30 kadar genç, polise taş atıyormuş ve tanıklara göre polislerden birisi Alexandros’a özellikle nişan alarak ateş etmiş ve çocuk hastaneye kaldırılırken ölmüş. 

 

Exarchia mahallesinin ilginç bir tarihi var.  O dönemleri yaşayanlar hatırlarlar; 1970’lerde ABD kuklası bir albaylar cuntası Yunanistan’ı yönetirken Kıbrıs’ta bağımsız bir politika gütmeye girişen Makarios’u devirip adayı Yunanistan’a bağlamak istemiş ve Kıbrıslı Türklere karşı etnik temizliğe girişmişti.  Türkiye’nin Kıbrıs’a müdahalesi sonucu bu engellenmiş, albaylar cuntası rezil olmuş ve kısa bir süre sonra bu faşist, işkenceci cunta devrilmişti.  Atina’da işte bu Exarchia mahalesindeki Politeknik Üniversitesi faşist cuntaya direnişte önemli bir rol oynamıştı.  17 Kasım 1973’te askerler üniversiteyi tanklarla basmış ve 40 öğrenciyi öldürmüştü.  Alexandros’un 35 yıl sonra, bu aynı mahallede ve 1973 olaylarının yıldönümüne yakın bir tarihte öldürülmesinin sembolizmi gözlerden kaçmadı.

AB üyesi Yunanistan bir yandan Brüksel’den dayatılan değişiklikleri uygularken, öte yandan son aylardaki mâlî krizin etkileriyle sarsılmakta.  Bunların yanısıra bir takım bakanlar Ortodoks kilisesi ile bir arazi takasına girişmiş ve son çıkan orman yangınlarının müteahhitlere arazi kazandırmak için kasıtlı olarak çıkarıldığı söylentileri ayyuka çıkmıştı.  Brüksel’den bütçe açığını azaltmak için baskı gören Karamanlis hükûmeti emekli maaşlarına ve iş güvenliğine saldırmaya başlamış ve Yunanistan’daki göçmen ve mültecileri şamar oğlanı yapmaya çalışmıştı.  Hükûmetin bu politikalarının Yunanistan emekçileri üzerindeki olumsuz etkilerine tepki olarak Yunanistan çalışanlarının yaklaşık yarısını temsil eden iki büyük sendikalar federasyonu GSEE ile ADEDY 21 Ekimde 24 saatlik bir genel grev duyurusu yapmıştı.  Genel grev özellikle hükûmetin 2009 bütçesinde yer alan özelleştirmelere, emeklilik yasasındaki değişikliklere, ücret kısıtlamalarına karşı düzenlenmişti.  Özellikle Olympic Airlines’ın özelleştirilme önerisi ve mâlî krizden etkilenen bankalara 37 milyar dolar aktarılmasına karşı çıkıldı.  Protesto toplantıları düzenlendi.  Protestoculardan 45 yaşındaki garson Kyriaki Tassioula, "bize kulak vermedikleri için protestodayız.  Hükûmet bir yandan bankalara garanti veriyor, bir yandan benim emekli maaşımı kesiyor” diyor.  28 yaşındaki ressam Dimitris Papadogonas: "sorunlarımız olduğu için buradayız ve hükûmet bizi gözardı ediyor.  Politkacılar zengin, biz yoksuluz”, bir başka gösterici “bu krizi yaratan kapitalizm emekçiler ve emekçilerin çalışma güvenliği için tehlikeli hale geldi” diyor.  GSEE sözcüsü Stathis Anestis hükûmetin politikasını değiştirmesi gerektiğini, eğer değiştirmezse daha çok greve giderek mücadelelerini yoğunlaştıracaklarını söylüyor.

ABD’den başlayıp dünyayı saran mâlî kriz ve hükûmetlerin bir yandan emekçilerin haklarını kısıp, öte yandan banka ve finansman kurumlarına milyarlarca dolar aktarması kapitalist system içinde günden güne durumları bozulanların, işsiz kalanların, evleri ellerinden alınanların, emeklilikleri kesilenlerin artık “imparator çıplak” diye haykırmalarına yol açtı.  Şu anda Yunanistan’ın 11 milyonluk nüfusunun yüzde yirmisi yoksulluk sınırının altında yaşıyor.  National Bank of Greece Türkiye Finansbank ile birleştiğinden Türkiye’de ekonominin bozulması bu bankayı da etkileyecek.  İtalyan gazetesi La Repubblica Atina’daki olaylar için şöyle diyor: “bunlar mâlî krize ve hükûmetlerin bunu alt etmekteki yetersizliğine karşı Batıda ortaya çıkan ilk şiddet tepkisidir.  Bu genel grev, Batıyı vuran ekonomik fırtınanın ilk büyük rüzgârıdır”.

15 yaşındaki Alexandros’un katli hükûmete karşı zaten patlamak üzere olan tepkileri daha da yoğunlaştırdı.  Hükûmet ve yandaşı olan medya protestoculara “anarşistler”, “aşırı uçlar”, “teröristler” damgalarını vurmakta gecikmedi ve polisin ve diğer güvenlik güçlerinin muhalefeti şiddet yoluyla bastırmasına yeşil ışık yaktı.

Avustralyalı Tyler belki de neden olduğunun pek te bilincinde olmadan, belki de bir yandan kendisi gibi Anglo-Sakson kökenli olmayanları suçlayarak öte yandan polisi düşman olarak görmüş, Yunanlı Alexandros bu düzenin gündelik yaşamı nasıl etkilediğini görerek polise taş atmış ve kapitalizmin çirkin yüzüne çarpan bu iki gencin körpe yaşamlarına son verilmişti.  1968’de dünyayı saran gençlik hareketi kapitalizmin bir başka krizi nedeniyle 40 yıl sonra yine genç kurbanlar vererek bir değişim gücü mü olacak acaba?

Sağcı İngiliz Daily Telegraph gazetesi: “işsizlik, dışlanan gençler ve beceriksiz hükûmetlerin yarattığı gerginlikler yalnızca Yunanistan’a ait olmaktan çok uzaktır.  Benzeri patlamaların başka ülkelerde ortaya çıkması da olası.  Toplumsal protestolar bazan dünyayı değiştirir.  Fransız ve Rus devrimlerini hatırlayın” diyor.  Uyutulan Amerikan halkı Obama’dan medet umarken, Güney Amerika halktan yana yönetimleri iktidara getirirken, Yunanistan’dan başlayan kıvılcım daha nereleri saracak?  Yunanlı emekçiler boşuna Nazım’ın dizelerini tekrarlamıyorlar: “sen yanmasan, ben yanmasam, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?”