1 Nisan’da tarih AKP iktidarına cezayı kesti. Çeyrek asırdır hükmettikleri alanları kaybeden AKP ceza konusunda yalnız da değildi. Sözde ana akım medya, sizin paralarınız ile çalışan haber ajansı, halka hakaret edenler, islamı, inançları, farklılıkları kullanarak yükselmeye çalışanlar, güç sarhoşu olanlara da bu cezadan pay düştü. Peki bu kadar ayrıştırılmış bu toplum, kendi tarihsel birikimine dayanarak Anadolu ruhu ile tekrar doğru yola girebilir mi?


Amacım CHP ve ‘hayır’ bileşenlerinin başarısını küçümsemek değil. Ama olanları gercekçi bir bakış açısı ile incelemek yoksa tarih bize de ceza keser. Örnek mi? CHP Adana ve Mersin’de nasıl kazandı?  Eğer HDP’nin blok oyları ile kazandığınızı kabul etmezseniz, bir dahaki seçimlerde oraları kaybedersiniz.
Özellikle İstanbul gerçekten başarı! Hem örgüt hem de İmamoğlu’nun inanılmaz bireysel çabası bu başarıyı getirdi. Olumlu söylemleri yanında, geneleksel Türk politikacı hastalığı olan rakiplerini kötüleme çabalarına girmemesi bile kendisini kutlamak için yeterli.

CHP’nin Marmara, Ege ve Akdeniz’de güçlenmesinin yanı sıra Karadeniz’e sızması da büyük başarı.

Peki bundan sonra tarihin ödülünü alabilmek için ne yapmalı?

Gercekten CHP’nin işi zor.  Gitgide anti demokratik olan bir merkezi yönetim altında büyük borçlar ile boğuşarak başarılı olup halkın kalbine girmeleri gerekiyor.   Ve diyebilmeliler ki, tek adam ile değil katılımcı sistemlerle bir ülke yükselebilir.

Unutmayın, kaybetti denilen tek adam bloğunun hala yüzde 52 oyu var. O cepheye oy verenleri ikna etmek için de yalnızca 4 yılınız var. Eğer Türkiye aydınlanması için bir ışık varsa görülüyor ki bu ışık yerel yönetimlerden gelecek.

Ankara’da ülkücüye, Tunceli’de komüniste aynı anda sevinen insanların varlığının, bu toprakların dürüst, halka yukardan bakmayan yöneticilere ne kadar hasret kaldığının en önemli kanıtı olduğunu da göz ardı etmeyelim.